Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

Για χρόνια, η παγκόσμια οικονομία έμοιαζε να λειτουργεί πάνω σε μια σχεδόν αυτονόητη βεβαιότητα: οι πρώτες ύλες θα είναι πάντα διαθέσιμες. Τα αποθέματα κρατούνταν χαμηλά, η αποθήκευση θεωρούνταν κόστος χωρίς απόδοση και το «just-in-time», η στρατηγική να αγοράζεις κάτι ακριβώς όταν το χρειάζεσαι, παρουσιαζόταν ως το απόλυτο μοντέλο αποτελεσματικότητας. Αυτή η βεβαιότητα έχει χαθεί. Στον κόσμο που διαμορφώνεται – έναν κόσμο γεωπολιτικής καχυποψίας, πολέμων, κυρώσεων και διαρκούς αβεβαιότητας – τα κράτη δεν στηρίζονται πια στην ομαλή λειτουργία των αγορών. Στηρίζονται στα δικά τους αποθέματα. Και όχι συμβολικά, αλλά σε κλίμακα τέτοια που αλλάζει την ίδια τη δομή των αγορών εμπορευμάτων. Το πετρέλαιο ως πρόβα τζενεράλε Η Κίνα έχει ήδη δείξει πώς μοιάζει αυτή η νέα στρατηγική. Με εκτιμώμενα αποθέματα που φτάνουν τα 1,4 δισ. βαρέλια –και με σενάρια που ανεβάζουν τον πήχη ακόμη ψηλότερα– το Πεκίνο έχει δημιουργήσει ένα «μαξιλάρι» που καλύπτει τις ανάγκες του για εκατοντάδες ημέρες. Δε...