Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

Συναντήθηκε με το προεδρείο του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Κωστής Χατζηδάκης. Μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης, ο υπουργός τόνισε: «Δεν πρέπει να ενοχοποιούμε την μεταλλευτική δραστηριότητα, υπό τον όρο φυσικά ότι αυτή γίνεται με σεβασμό των περιβαλλοντικών κανόνων. Αυτή ήταν η τοποθέτησή μας σήμερα απέναντι στο Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων. Ο Σύνδεσμος έθεσε τα αιτήματά του για διάφορα ζητήματα που αφορούν τη Γενική Γραμματεία Ενέργειας, τη Γενική Γραμματεία Περιβάλλοντος, τη Γενική Γραμματεία Χωροταξίας. Υποσχεθήκαμε ότι θα τα δούμε, υπό την αντίληψη όμως που μόλις περιέγραψα. Βιώσιμη ανάπτυξη είναι η κατεύθυνση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης» , σημείωσε.

Μια επώνυμη επιστολή στην σημερινή Καθημερινή, εκφράζει απόλυτα αυτό που έχουμε όλοι μέσα στο μυαλό μας, αλλά προφανώς, –για τους γνωστούς… προεκλογικούς λόγους–, είναι δύσκολο να το εφαρμόσουμε… «Κύριε διευθυντά, ο Π. Μανδραβέλης αναφέρει στο καθιερωμένο άρθρο του της 12.2.2015:  “Όποιο πρόβλημα και αν είχαμε, δεν το λύναμε. Απλώς διαδηλώναμε γι’ αυτό”. Η φράση του αυτή με έκανε να σκεφτώ ένα επίκαιρο θέμα των ημερών, αυτό της μεταλλευτικής δραστηριότητας στις Σκουριές στη Χαλκιδική. 

Αυτοί είναι οι βασικοί παράμετροι κατά τον υποψήφιο αντιπεριφερειάρχη Χαλκιδικής Στέλιο Βαλιάνο των οποίων η διαφύλαξη θα κρίνουν ουσιαστικά το μέλλον και τη βιωσιμότητα της   μεταλλευτικής επένδυσης στη ΒΑ Χαλκιδική.  Τις δηλώσεις αυτές έκανε κατά τη χθεσινή συνέντευξη τύπου που δόθηκε στα Μουδανιά για την παρουσίαση της υποψηφιότητας   του.

Το ύφος και το περιεχόμενο της αρνητικής απάντησης που έδωσε ο πρύτανης του ΑΠΘ στην πρόσκληση που του απηύθυνε ο δήμαρχος Αριστοτέλη για συμμετοχή εκπροσώπου του ιδρύματος σε επιτροπή ελέγχου και τήρησης των περιβαλλοντικών όρων της μεταλλευτικής επένδυσης στη ΒΑ Χαλκιδική, δεν ήταν κάτι το αναπάντεχο. Κατά τη γνώμη μας ήταν λογικό και επακόλουθο. Για την ακρίβεια τίποτα λιγότερο ή περισσότερο από έναν καθρέφτη του πως η μικροπολιτική και η εξυπηρέτηση των συμφερόντων της έχουν αποκτήσει σαφές προβάδισμα στη διαχειριστική αντίληψη και λογική ακόμη και σε εκπροσώπους της ακαδημαϊκής κοινότητας της χώρας, που θα έπρεπε να είναι οι πρώτοι σε άμυνες απέναντι σε τέτοια διαβρωτικά φαινόμενα.

Του Πέτρου Τζεφέρη Δρ. Μηχανικού Μεταλλείων Το υπέδαφος των δασικών εδαφών δεν ταυτίζεται ούτε σε βάθος ούτε σε όγκο με το συνολικό υπέδαφος μιας περιοχής, αλλά αποτελεί ένα μέρος αυτού, εκείνο που σχετίζεται με την ανάπτυξη του δασικού οικοσυστήματος. Αρα, είναι δόκιμο επιστημονικά αλλά και με σκοπό να αποφεύγεται η σύγχιση των εννοιών, το υπέδαφος των δασικών εδαφών να αναφέρεται με τον όρο «δασικό υπέδαφος». Το "δασικό υπέδαφος" συνεπώς δεν έχει απεριόριστο βάθος όπως κάποιοι εκ λάθους ισχυρίστηκαν στο παρελθόν, αλλά περιορισμένο εκεί όπου υφίσταται η ζώνη επιρροής της λεγόμενης "ριζόσφαιρας" .