Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Ο ΣΥΡΙΖΑ "ΕΓΚΛΩΒΙΣΤΗΚΕ" ΣΤΙΣ ΣΤΟΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ

Η απόφαση του τέως υπουργού Πάνου Σκουρλέτη να ανακαλέσει τις τεχνικές άδειες εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές και να εξωθήσει την εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» στην απόλυση και στη διαθεσιμότητα 2.000 εργαζομένων έβαλε φωτιά στα Μαντεμοχώρια, που ζουν από τα μεταλλεία.

Οι άνθρωποι στη Χαλκιδική, και όχι μόνο, εξέλαβαν την κυβερνητική σπουδή για «προσωρινή αναστολή» λειτουργίας της επένδυσης ως άμεσα σχετιζόμενη με τις επικείμενες εκλογές και τους φόβους του ΣΥΡΙΖΑ για καθίζηση, καθώς, στους κόλπους του κινήματος κατά της εξόρυξης, η γκρίνια για την αθέτηση της υπόσχεσης του κόμματος ότι, μόλις θα ανέλθει στην εξουσία, θα κλείσει «την επομένη» την «Ελληνικός Χρυσός» είχε αρχίσει να λαμβάνει διαστάσεις απειλής για μαζική πολιτική αποδοκιμασία των υποψηφίων του στην κάλπη.

Οι αγωνιώδεις εκκλήσεις της τοπικής βουλευτού Κατερίνας Ιγγλέζη, αλλά και άλλων κομματικών στελεχών, προς την κυβέρνηση να κάνει κάτι ώστε να αποφευχθεί η εκλογική καταστροφή «έπιασαν τόπο». Ο κ. Σκουρλέτης έσπευσε να ανακοινώσει, μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό, προσωρινό λουκέτο στην επένδυση, επικαλούμενος ελλείψεις σε τεχνικές μελέτες, κάτι που η εταιρεία αντέκρουσε με στοιχεία, ενώ και το Συμβούλιο της Επικρατείας, με αλλεπάλληλες γνωμοδοτήσεις του, είχε αποφανθεί υπέρ της συνέχισης της επένδυσης.

«Τον τελευταίο καιρό βλέπαμε ότι κάτι ανησυχητικό συμβαίνει και κατεβαίναμε συνεχώς στην Αθήνα, όπου μας διαβεβαίωναν ότι όλα θα πάνε καλά και δεν πρόκειται να χάσουμε τη δουλειά μας. Τέσσερις ώρες πριν ο κ. Σκουρλέτης ανακοινώσει το κλείσιμο, ήμασταν στο γραφείο του, όπου επίσης μας διαβεβαίωνε ότι υπάρχουν μεν κάποιες παρατυπίες –έτσι τις χαρακτήρισε– και σε κάποια στιγμή φύγαμε να πάμε να φέρουμε κάποια χαρτιά με τα οποία η εταιρεία αποδείκνυε ότι όλα ήταν νόμιμα. Φτάνοντας, μάθαμε ότι είχε κάνει ήδη τις ανακοινώσεις», αναφέρει εκπρόσωπος των εργαζομένων.

Οι ανακοινώσεις του κ. Σκουρλέτη προκάλεσαν έκρηξη οργής στον κόσμο των μεταλλωρύχων στη βόρεια Χαλκιδική και ανακούφιση στους κομματικούς, που αισθάνθηκαν ότι θα μπορούσαν πλέον να οδεύσουν στην κάλπη με την ψήφο του «κινήματος» κατά της εξόρυξης εξασφαλισμένη, την «πόρτα» προς τον κ. Λαφαζάνη κλειστή και την κ. Ιγγλέζη με αυξημένες πιθανότητας επανεκλογής.

Ισως όμως δεν είχαν προβλέψει την αντίδραση της εταιρείας, η οποία δεν περιορίστηκε στο να υπενθυμίσει τις αποφάσεις του ΣτΕ που την δικαίωναν και να δηλώσει ότι θα προσφύγει στην Δικαιοσύνη, αλλά έθεσε και σε διαθεσιμότητα 1.200 εργαζόμενους, ενώ οι συνεργαζόμενοι με αυτήν εργολάβοι της περιοχής απέλυσαν άλλους 700 που απασχολούσαν όσο λειτουργούσε η επένδυση. «Χρεωμένος», τουλάχιστον στον κόσμο της βόρειας Χαλκιδικής, με 2.000 απολύσεις, ο κ. Σκουρλέτης άρχισε να τρέχει σε εκπομπές για να πείσει ότι για τους ανέργους δεν ευθύνεται η κυβέρνηση αλλά η εταιρεία, ενώ η κ. Ιγγλέζη καβγάδιζε άγρια στα τηλεοπτικά παράθυρα με συνδικαλιστές, δεχόμενη σφοδρές επιθέσεις, ακόμα και για δουλειές που είχε πάρει η ίδια από την εταιρεία.

Την ίδια ώρα, 200 περίπου μεταλλωρύχοι κλείνονταν στις στοές απειλώντας πως δεν πρόκειται να ξαναβγούν από τα έγκατα της γης αν δεν επαναλειτουργήσει η επένδυση, άλλοι ανοιγόκλειναν τις κεντρικές οδικές αρτηρίες εμποδίζοντας την κίνηση προς και από το τρίτο πόδι της Χαλκιδικής, σε μια περίοδο που ο τουρισμός βρίσκεται στην κορύφωσή του, ενώ και «το κίνημα» δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια. 

Σε μια προσπάθεια να καταδειχθεί η «συμπαράσταση της τοπικής κοινωνίας» στην κυβερνητική απόφαση για διακοπή της επένδυσης, οργάνωσαν διαδήλωση στις Σκουριές με δυναμικούς μπροστάρηδες αλλοδαπούς ακτιβιστές που συμμετείχαν σε κάμπινγκ της περιοχής –«ναρκοκάμπινγκ» το αποκάλεσαν δημόσια οι εκπρόσωποι των εργαζομένων– η οποία κατέληξε σε άγρια σύγκρουση με την αστυνομία.

Καθώς η προσπάθεια μετάθεσης των ευθυνών για τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες στην εταιρεία μάλλον «δεν περπάτησε» στην κοινή γνώμη, και στον εκ της ιδεολογίας «φιλεργατικό ΣΥΡΙΖΑ» κάθε άλλο παρά να φτάσουν στην κάλπη χρεωμένοι με άλλους 2.000 άνεργους επιθυμούσαν, την Κουμουνδούρου και το Μαξίμου διέτρεχε η κρυφή ελπίδα ότι μια κάποια διέξοδο θα δώσει, έστω προσωρινά, μια απόφαση του ΣτΕ. Οπως και έγινε. 

Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μεταξύ σφύρας και άκμονος: έχει απέναντί του, εκτός από τους χιλιάδες μεταλλωρύχους, και την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και από την άλλη την... κάλπη.

Αναδημοσίευση από www.kathimerini.gr