Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

ΣΟΚ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΑΜΙΔΑΚΗ


“Όλοι περίμεναν τον Κυριάκο Μαμιδάκη τι θα πει. Ήταν η ψυχή της εταιρίας...”

Με αυτά τα λόγια περιγράφουν στελέχη της αγοράς πετρελαιοειδών τον ιδρυτή της Jetoil, ο οποίος με την αυτοκτονία του γράφει με τραγικό τρόπο τον επίλογο μίας από τις ιστορικές ελληνικές επιχειρήσεις στον κλάδο των πετρελαιοειδών.

Η “Mamidoil Jetoil” υπέβαλε αίτηση προστασίας έναντι των πιστωτών της στις 9 Ιουνίου και πέτυχε την προσωρινή αναστολή των σε βάρος της διωκτικών μέτρων μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης τον Νοέμβριο.

Όμως ο Κυριάκος Μαμιδάκης φαίνεται, σύμφωνα με όσους είχαν συνεργαστεί μαζί του, να μην άντεξε αυτό το βάρος της δεινής οικονομικής θέσης στην οποία είχε φτάσει η εταιρία του.

Κρητικός στην καταγωγή, γεννήθηκε το 1932 στο χωριό Ανωσκελή της επαρχίας Κισσάμου του νομού Χανίων, όσοι τον γνωρίζουν λένε ότι “η αξιοπρέπεια ήταν πάνω από όλα για αυτόν...”.

Ο Κυριάκος Μαμιδάκης ήταν πρόεδρος της “Mamidoil Jetoil”, μιας αμιγούς ελληνικής εταιρίας. Την είχε ιδρύσει μαζί με τα αδέλφια του Νίκο και Γιώργο το 1970 και είχαν πετύχει να φτάσουν την εταιρία το 2009 να έχει μερίδιο στην αγορά 10%, να διαθέτει ένα δίκτυο 600 πρατηρίων αλλά και μία από τις μεγαλύτερες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στην Ελλάδα, στο Καλοχώρι της Θεσσαλονίκης.

Ο Κυριάκος Μαμιδάκης το 1951 τέλειωσε την Εμπορική Σχολή και παρακολούθησε δι' αλληλογραφίας ολοκληρώνοντας τον κύκλο σπουδών του Κολλεγιακού School of Career του L.S.E.Την αμέσως επόμενη χρονιά ξεκίνησε να εργάζεται δίπλα στο θείο του Γιώργο Μαμιδάκη, τον “πατριάρχη” της οικογένειας, στην εμπορία πετρελαιοειδών. 

Ο θείος του Κυριάκου είχε τη “Mamidoil” και όταν ξέσπασε η κρίση του Σουέζ, άδραξε την ευκαιρία και στράφηκε στην Ανατολή ανοίγοντας συνεργασία με τους Ρώσους. Έφερνε με τάνκερς τα πετρέλαια τους με αποκλειστική συνεργασία έως το 1981.

Ο Κυριάκος μαζί με τα αδέλφια του Νίκο και Γιώργο το 1971 εγκαινιάζουν το πρώτο τμήμα των εγκαταστάσεων αποθήκευσης καυσίμων στο Καλοχώρι της Θεσσαλονίκης.

Το 1974 συγχωνεύονται οι “Mamidoil” και “Jetoil”, το 1980 ιδρύεται η ναυτιλιακή JET TANK A.E.,ενώ το 1983 ολοκληρώνονται πλήρως οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι της Θεσσαλονίκης χωρητικότητας 200.000 κ.μ.

Τρία χρόνια μετά η οικογένεια περνά την πρώτη μεγάλη δοκιμασία με τις εγκαταστάσεις της να φλέγονται λόγω πυρκαγιάς που ξέσπασε, ενώ το 1989 επαναλειτουργούν πλήρως.

Η εταιρία από το 2001 μέχρι και το 2013 εξαπολύει μία εξωστρεφή πολιτική και επεκτείνεται στα Βαλκάνια, όπως στην Αλβανία, στο Κόσοβο, τη Βουλγαρία και τη Σερβία.

Μεγάλος καημός του Κυριάκου Μαμιδάκη, ήταν η επένδυση 20 εκατ. ευρώ στη Σούδα της Κρήτης για τη δημιουργία αποθηκευτικών χώρων. Η επένδυση είχε μπλοκαριστεί στο ΣτΕ αν και είχε τις άδειες και τότε το θέμα είχε γίνει γνωστό με μία επιστολή που είχε στείλει ο πρόεδρος της Jetoil στον Γιώργο Παπανδρέου.

Η εταιρία έφτασε μέχρι πριν από λίγα χρόνια να απαριθμεί ένα δίκτυο 600 πρατηρίων. Και το 2009 η εταιρεία και ενώ ήδη τα πρώτα σημάδια της κρίσης είχαν κάνει την εμφάνισή τους, προχωρούσε στην απόκτηση περίπου 60 πρατηρίων από τη Dracoil και ακόμη 10 πρατηρίων της El Petrol, φτάνοντας τον αριθμό των πρατηρίων της στα 630 και αυξάνοντας το μερίδιο αγοράς της από το 8% σε πάνω από 10%. 

Αυτή έμελε να είναι και η αρχή του τέλους για την εταιρεία η οποία είχε τους τζίρους της να μειώνονται και να περνά σε ζημιές (538 χιλ. έναντι κερδών 8,4 εκατ. το 2008).

Τα τελευταία δύο χρόνια, η Jetoil, λόγω και του μεγάλου δανεισμού άνω των 200 εκατ. ευρώ σε συνδυασμό με την κρίση αδυνατεί να εφοδιάσει τα πρατήρια της. Οι οφειλές της προς προμηθευτές αγγίζουν τα 100 εκατ. ευρώ. 

Οι βενζινοπώλες αρχίζουν σιγά, σιγά να καταγγέλλουν τις συμβάσεις τους και να αναζητούν άλλα σήματα. Η εταιρία στις 9 Ιουνίου καταθέτει αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 και πετυχαίνει προσωρινή προστασία από τους προμηθευτές της μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης την 1η Νοεμβρίου.

Ο Κυριάκος Μαμιδάκης ήταν παράλληλα πρόεδρος και σε άλλες εταιρίες του ομίλου “Αφοί Μαμιδάκη” που ίδρυσε με τα αδέλφια του Νίκο και Γιώργο. Τέτοια είναι η “Ερμής Α.Ε.” με αντικείμενο τις τουριστικές και ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και τρία ιδιόκτητα ξενοδοχεία στον Άγιο Νικόλαο. 

Επίσης ήταν πρόεδρος στην “ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΩΣΚΕΛΗ ΑΒΕΕ”, εταιρία παραγωγής, τυποποίησης και εμπορίας ελαιολάδου και κρασιού καθώς και σε ναυτιλιακές εταιρίες.

Αναδημοσίευση από businessenergy

1 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Οι άνθρωποι που παράγουν πλούτο και θέσεις εργασίας αυτοκτούν. Πόσο κρίμα;