Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ: ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ


Σε προηγούμενο άρθρο μου στην Εστία (14/3/2017), είχα αναφερθεί στις ήδη προωθημένες ενέργειές, για την εξεύρεση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, σε ελληνικές χερσαίες και θαλάσσιες εκτάσεις και στις προβαλλόμενες από την Τουρκία εντάσεις και απειλές, άλλα και στο ενδιαφέρον των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τα υφιστάμενα αποθέματα φυσικού αερίου νοτίως της Κρήτης, πού είναι συνέχεια του φυσικού αερίου του Ισραήλ, της νότιας Κύπρου και της Αιγύπτου και τα όποια μπορούν να οδηγήσουν στην απεξάρτηση των ευρωπαϊκών χωρών από το φυσικό αέριο της Ρωσίας. 

Με το παρόν κείμενο, ολοκληρώνεται ή εξέταση της εκμετάλλευσης του συνόλου του ελληνικού ορυκτού πλούτου και δη των ενεργειακών πρώτων υλών, καθώς και των μεταλλευμάτων, βιομηχανικών και λατομικών πετρωμάτων και ορυκτών.

Η εκμετάλλευση του ελληνικού ορυκτού πλούτου των πηγών ορυκτών υλών γινόταν από τούς αρχαίους χρόνους, π.χ. χρυσωρυχεία του Παγγαίου, μεταλλεία Λαυρίου, πεντελικό, παριανό και θασίτικο μάρμαρο, αλλά εντάθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Οι πηγές ορυκτών υλών μας δίνουν ενεργειακές πρώτες ύλες, όπως ο λιγνίτης και ή τύρφη, διάφορα μεταλλεύματα με διεθνή ζήτηση, καθώς και βιομηχανικά και λατομικά πετρώματα και ορυκτά. Πιο λεπτομερειακά: 

Ό λιγνίτης είναι ή κύρια εγχώρια ενεργειακή πρώτη ύλη, πού χρησιμοποιείται από τη ΔΕΗ για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, κατά ποσοστό περίπου 47%. 

Τα μεγαλύτερα βεβαιωμένα αποθέματα λιγνίτη, πάνω από το 80%, βρίσκονται στις λεκάνες Πτολεμαΐδας, Μεγαλόπολης και Φλώρινας. Υπάρχουν ραδιενεργά ορυκτά –ουράνιο και θόριο– κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα. 

Οι βωξίτες εντοπίζονται στις γεωτεκτονικές ζώνες Παρνασσού-Γκιώνας και Ανατολικής Ελλάδας και είναι τα κύρια πετρώματα από την επεξεργασία των όποιων παράγεται το αλουμίνιο, από την εταιρεία Αλουμίνιο της Ελλάδος . 

Ή εξόρυξη βωξιτών είναι ανάλογη με τη διεθνή ζήτηση και τροφοδοτεί έναν πολύ σημαντικό κλάδο της ελληνικής οικονομίας, πού ασχολείται με την παραγωγή αλουμίνας, αλουμινίου και προϊόντων από αλουμίνιο, με πάρα πολλές βιομηχανικές εφαρμογές. 


Τα μεταλλεύματα νικελίου εξ ορύσσονται κυρίως στη Λάρυμνα της Λοκρίδας, οπού δραστηριοποιείται ή εταιρεία Λάρκο.

Ό λευκόλιθος, πού βρίσκει πολλές βιομηχανικές χρήσεις, εξορύσσεται στο Μαντούδι της Εύβοιας, στη Βάβδο και Γερακινή της Χαλκιδικής. 

Υπάρχουν κοιτάσματα μεικτών θειούχων μεταλλευμάτων, κυρίως στούς νομούς Χαλκιδικής, ‘Έβρου και Αττικής, με σταθερή παραγωγή γαληνίτη και σφαλερίτη. Υπάρχουν ακόμη κοιτάσματα χρωμίτη και μεταλλευμάτων μαγγανίου. Στη χώρα μας ό χρυσός υπάρχει σε φλέβες αυτοφυούς χρυσού, ή σέ προσχώσεις (χρυσοφόρος άμμος). 

Σύμφωνα με μελέτες του Ι.Γ.Μ.Ε., τα βεβαιωμένα αποθέματα χρυσού στη Μακεδονία και Θράκη, ανέρχονται σέ 420 τόνους. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλη δραστηριότητα, από ξένες εξειδικευμένες εταιρείες, για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων χρυσού. Πρόκειται κυρίως για την εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός», πού εκμεταλλεύεται τα Μεταλλεία Κασσάνδρας στην Χαλκιδική, την εταιρεία «Χρυσωρυχεία Θράκης» και τα μεταλλεία χρυσού στο Κιλκίς, για την εκμετάλλευση των όποιων τρέχει διεθνής διαγωνισμός. 

Υπάρχουν διάσπαρτα στη χώρα κοιτάσματα σιδηρομεταλλευμάτων, χαλκού, φωσφορικών, αυτοφυούς θείου, αντιμονίου, αλουνίτη κ.ά. Τα κοιτάσματα αμιάντου δεν εκμεταλλεύονται πλέον, γιατί είναι καρκινογόνα. 

Μάρμαρα εξορύσσονται και επεξεργάζονται σέ πολλές περιφέρειες της χώρας, όπως στη Δράμα, Καβάλα Θάσο, στην Κοζάνη-Βέροια, Λάρισα-Βόλο, Ιωάννινα, Αττική, Αργολίδα και άλλου, ενώ πραγματοποιούνται αξιόλογες εξαγωγές επεξεργασμένων μαρμάρων. 

Υπάρχουν πολλά άλλα πετρώματα και ορυκτά πού εξορύσσονται και αξιοποιούνται περαιτέρω, όπως ή κίσηρη ή ελαφρόπετρα, ή θηραϊκή γη, ό γύψος, ό μπεντονίτης, ό περλίτης, ό καολίνης, ή σμύρις, ή βαρυτίνη, ό τάλκης, οι ασβεστόλιθοι, πυριγενή πετρώματα, το ορυκτό αλάτι, οι ζεόλιθοι κ.ά. Πολλά από τα έξορυσσόμενα μεταλλεύματα, ορυκτά και ε, υφίστανται στη χώρα μας βιομηχανική επεξεργασία, όπως ό λιγνίτης, ό βωξίτης, ό χρυσός, το νικέλιο. 

Τα μάρμαρα χρησιμοποιούνται επιτοπίως, αλλά και εξάγονται, ενώ άλλα εξάγονται ως πρώτες ύλες. Οι μεταλλευτικές εργασίες, ή βιομηχανική επεξεργασία ορισμένων εξορυσσόμενων υλών και οι περαιτέρω βιομηχανικές εφαρμογές τους, καθώς και οι εξαγωγές έτοιμων προϊόντων και πρώτων υλών, παρέχουν εργασία σέ χιλιάδες άτομα και αποφέρουν στη χώρα πολύτιμο συνάλλαγμα.

Φαίνεται ότι στη χώρα μας υπάρχουν πολύτιμες ορυκτές ύλες, αυτές πού διεθνώς ονομάζονται στρατηγικές γαίες και πού ή Κίνα κατέχει πάνω από το 90% των γνωστών κοιτασμάτων παγκοσμίως και είχε σχετικά πρόσφατα ενδιαφερθεί για την εξόρυξη και εκμετάλλευσή τους, πλην ή κομμουνιστική ιδεοληπτική κυβέρνηση δεν έδωσε συνέχεια. 

Άλλωστε ό Σύριζα, ώς αξιωματική αντιπολίτευση και μετά ως κυβέρνηση, ευθύνεται και για τις συνεχείς περιπέτειες, στις οποίες ενέπλεκαν επί σειρά ετών τίς εργασίες επέκτασης της Ελληνικός Χρυσός στις Σκουριές Χαλκιδικής τα στελέχη και οι οπαδοί του, πού διέπρατταν συνεχώς ποινικά αδικήματα, και αργότερα οι αρμόδιοι υπουργοί του, πού επιχειρούσαν το κλείσιμο της επιχείρησης. 

Και όμως, αν οργανωθεί σωστά ή εκμετάλλευσή του υπόγειου πλούτου της χώρας μας, στη στεριά και στη θάλασσα, θα απογειωθεί ή ελληνική οικονομία σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ζητείται κυβέρνηση.


[ΠΗΓΗ: ΕΣΤΙΑ, του Παναγιώτη Μποκοβού, Διδάκτορα Οικονομικών Επιστημών, πρώην Υφυπουργού Οικονομικών, 21/03/2017]

Αναδημοσίευση από metalleiachalkidikis