Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

Του Πέτρου Τζεφέρη Η Ελλαδίτσα μας έχει Ορυκτό Πλούτο . Όχι επειδή το είπε κάποτε ο πρόεδρος της (τότε) ΕΟΚ, κ. Γκαστόν Τόρν (1981) ή ο αρθρογράφος των FINANCIALS TIMES (1978), διαπιστώσεις οι οποίες έγιναν με βάση το οικονομικό περιβάλλον του τέλους της δεκαετίας του 1970. Η Ελλαδίτσα μας διαθέτει Ορυκτό Πλούτο και σημαντική εξορυκτική βιομηχανία παρά το γεγονός ότι τα τελευταία 20-30 χρόνια είχαμε αναστολή πολλών επενδυτικών σχεδίων (πχ. αλουμίνας ή και ανοξείδωτου χάλυβα) αλλά και την διακοπή λειτουργίας ορισμένων από τις μεγαλύτερες μεταλλευτικές βιομηχανίες της Χώρας μας (Συγκρότημα Σκαλιστήρη, Μποδοσάκη, ΕΛ.ΣΙ: Ελληνικά Σιδηροκράματα, Γαλλική Εταιρεία Μεταλλείων Λαυρίου κ.τ.λ.) ή την μετατροπή τους σε προβληματικές και την εξ’ αυτού του λόγου κρατικοποίησή τους (π.χ. ΛΑΡΚΟ). O ορυκτός μας πλούτος δεν είναι ούτε κρυφός ούτε αμύθητος . Είναι μετρήσιμος και σε βάθος χρόνου εκμεταλλεύσιμος, πράγμα το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε λογικά οφέλη την πραγματική οικονομί...

Μπορεί ο Παρθενώνας, να αποτελεί ένα ανυπέρβλητο ιδεολογικό, ιστορικό και καλλιτεχνικό δημιούργημα, όμως ως αρχιτεκτονικό και τεχνολογικό πρότυπο, είναι σχετικά πρόσφατη ανακάλυψη. Πράγματι, ελάχιστοι γνωρίζουν πχ. τον τρόπο ανύψωσης των μαρμάρων στον ιερό βράχο και ακόμη λιγότεροι πως γινόταν η μεταφορά τους από το Πεντελικό όρος.  Οι περισσότεροι αγνοούμε ότι άλλα στάδια της όλης διαδικασίας, όπως η εξόρυξη από το λατομείο της Πεντέλης και η μεταφορά, ήταν δυσκολότερα από εκείνο της ανύψωσης και ότι το δυσκολότερο επίτευγμα ήταν η τέλεια επιπέδωση και συναρμογή των σπονδύλων, των κιονόκρανων αλλά και του καθενός λίθου ξεχωριστά που χρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή του ναού.

Η μεταλλευτική βιομηχανία στην Ελλάδα, που στο παρελθόν αποτελούσε βασικό παράγοντα ανάπτυξης τείνει να χαθεί.  Δεν φταίνε μόνο οι αντιπαραθέσεις για την διακοπή των επενδύσεων, αλλά ευθύνονται και οι μη τεκμηριωμένες και πιθανόν μεροληπτικές αποφάσεις και δράσεις οικολογικών οργανώσεων και "ειδικών".  Η αναζωογόνηση της μεταλλευτικής βιομηχανίας θα εξασφάλιζε ανάπτυξη, ευημερία και θέσεις εργασίας   στις τοπικές κοινωνίες, ενώ θα συγκρατούσε τη φυγή από την επαρχία.

...Από υπεύθυνους επιστήμονες, που δε ζαλίζονται ούτε υποκύπτουν σε... σειρήνες πέρα και έξω από την επιστημονική τους ιδιότητα και το ακαδημαϊκό τους περιβάλλον.   Ένα εξαιρετικό άρθρο - παρέμβαση του Γεν. Διεθυντή του ΙΓΜΕ  στο www.capital.gr για τα όσα κωμικοτραγικά ζούμε από την ομάδα των... ανιδιοτελών προστατών της ΒΑ Χαλκιδικής, που εκτός όλων των άλλων έχουν εμβολιαστεί και με τον "ορό της επιστημονικής αλήθειας". 

Του Δρ. Γεωλογίας Νικόλαου Αρβανιτίδη Είναι γεγονός και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ελληνικός Ορυκτός Πλούτος μπορεί να είναι βιώσιμος, ανταγωνιστικός και αναπτυξιακός.  Η παραγωγική του όμως αξιοποίηση παρεμποδίζεται και υπονομεύεται σήμερα με βίαιο και αυταρχικό τρόπο. 

Του Πέτρου Τζεφέρη Το δημοσίευμα με τον πράγματι εντυπωσιακό τίτλο από το Bloomberg αναφέρει ότι οι απόφοιτοι της σχετικά άγνωστης Σχολής Ορυχείων και Τεχνολογίας της Νότιας Ντακότα κερδίζουν περισσότερα από τους αποφοίτους του Χάρβαρντ.  Η αναφορά οφείλεται σε μια έρευνα του Pay Scale.com, που παρακολουθεί τα δεδομένα αποζημίωσης των αποφοίτων από κολέγια των ΗΠΑ. Ο μέσος μισθός εκκίνησης για αποφοίτους Χάρβαρντ, 54.100 δολάρια, είναι μικρότερος από τα 56.700 δολάρια που κερδίζουν οι απόφοιτοι της μεταλλευτικής σχολής Νότιας Ντακότας!   Είπατε τίποτα;

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο - σχόλιο  του μεταλλειολόγου Πέτρου Τζεφέρη για το ντοκυμαντέρ του "Εξάντα" , το οποίο προβλήθηκε την περασμένη Τετάρτη και είχε σαν θέμα τη συζήτηση που υπάρχει στη Ρουμανία για την εξόρυξη χρυσού στη Ρόσια Μοντάνα.  Κατά τη γνώμη πρόκειται για ένα σχόλιο - καθρέφτης της ποιότητας σκέψης και ανάλυσης  του έγκριτου επιστήμονα. Διαβάστε το σχόλιο του Πέτρου Τζεφέρη. Ακολουθεί και ένα μικρό σχόλιο του blog.

Το τελευταίο διάστημα πολλά διεθνή ΜΜΕ ασχολούνται με το παράδοξο της Ελλάδας, η οποία αν και είναι υπερχρεωμένη, διαθέτει ωστόσο έναν απίστευτο φυσικό πλούτο. Γίνεται έτσι σαφές ότι δυστυχώς αυτός ο πλούτος είναι μία από τις βασικές αιτίες για τις οποίες η χώρα είναι αλυσοδεμένη και οι Έλληνες υποφέρουν: υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι επιδιώκουν να ελέγξουν αυτά τα κοιτάσματα, ελέγχοντας την ίδια την χώρα. ''Λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι η Ελλάδα είναι μια υπερχρεωμένη αλλά πετρελαιοπαραγωγός χώρα, αν και η τρέχουσα παραγωγή είναι αρκετά περιορισμένη: δύο χιλιάδες βαρέλια την ημέρα, ή 0,5 τοις εκατό των αναγκών της χώρας'', γράφει η γαλλική εφημερίδα Le Monde.

Ανταγωνιστικη και βιωσιμη μεταλλευτικη βιομηχανια Η διαχρονική αξιοποίηση των Ορυκτών Πρώτων Υλών (ΟΠΥ) έχει συμβάλλει καθοριστικά στην κοινωνική και πολιτιστική εξέλιξη του ανθρώπου.  Ακόμη και σήμερα, στην περίοδο της μετα-βιομηχανικής εποχής, η εκμετάλλευση των ΟΠΥ εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό καθημερινές αλλά και γενικότερες ανάγκες των πολιτών, και συνεισφέρει στην περαιτέρω οικονομική ανάπτυξη και πρόοδο. Η διαρκώς αυξανόμενη ζήτησή τους αποτελεί σταθερή προστιθέμενη αξία για το μέλλον. Από την άλλη πλευρά, η μεταλλευτική παραγωγή, όπως και άλλες βιομηχανικές δραστηριότητες, έχει δεχθεί έντονη κοινωνική κριτική για τις επιπτώσεις που προκαλεί στο περιβάλλον και τον τρόπο που διαχειρίζεται και αντιμετωπίζει τους σχετικούς κινδύνους. 

  Οι Σπάνιες Γαίες βρίσκονται στο αναπτυξιακό προ-σκήνιο Ευρωπαϊκής πρότασης έργου EURARE -Development οf a sustainable exploitation scheme for Europe’s Rare Earth ore deposits Development- , στην οποία συμμετέχει και η Ελλάδα .    Συγκεκριμένα πρόκειται για την πρώτη οργανωμένη και συντονισμένη ερευνητική παρέμβαση για την δημιουργία μιας βιώσιμης παραγωγικής και οικονομικής αλυσίδας στην ευρωπαϊκή βιομηχανία σπανίων γαιών.  Στο πλαίσιο του έργου θα μελετηθούν κοιτάσματα και   μεταλλοφορίες σπανίων γαιών στην Σουηδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Δανία/Γροιλανδία και στην Ελλάδα.  Βασικός στόχος η αποθεματική εκτίμηση του συνολικού κοιτασματολογικού δυναμικού σπανίων γαιών στην Ευρώπη, η εφαρμογή καινοτόμων και φιλικών στο περιβάλλον μεθόδων εμπλουτισμού και μεταλλουργίας, και οι βιομηχανικές χρήσεις στις «πράσινες» τεχνολογίες . 

[ του Πέτρου Τζεφέρη ]  Δεν είναι κάτι άγνωστο ότι η Αφρικανική έχει ανεκμετάλλευτους φυσικούς πόρους,  νερά, ποτάμια, λίμνες κι ακόμη πετρέλαιο, διαμάντια, χρυσό, βωξίτη κλπ. Ούτε  το γεγονός ότι για τους κατοίκους αυτών των περιοχών, οι φυσικοί πόροι θεωρούνται περισσότερο κατάρα παρά ευλογία. Κι αυτό επειδή η εκμετάλλευσή τους έχει καταστροφικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην κοινωνικό-οικονομική και πολιτική σταθερότητα, αποτελώντας συχνά την αιτία για ένοπλες συγκρούσεις και βία.