Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

Η Eurometaux , που εκπροσωπεί τον ευρωπαϊκό κλάδο των μη σιδηρούχων μετάλλων , χαιρέτισε ως θετική εξέλιξη τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στα οποία οι ηγέτες της ΕΕ αναγνώρισαν για πρώτη φορά ρητά ότι οι ενεργοβόρες βιομηχανίες, όπως ο τομέας των μετάλλων, χρειάζονται ειδική μεταχείριση προκειμένου να παραμείνουν ανθεκτικές και ανταγωνιστικές σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό γεωπολιτικό περιβάλλον. Η οργάνωση με επικεφαλής τον Ε. Μυτιληναίο της Metlen είχε απευθύνει κοινή επιστολή στους Ευρωπαίους ηγέτες πριν τη Σύνοδο και μετά την ολοκλήρωσή της εκτιμά ότι η κινητοποίηση των βιομηχανικών ενώσεων είχε απτό αποτέλεσμα στη διατύπωση του τελικού κειμένου, το οποίο θα αποτελέσει βάση πίεσης προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα επόμενα βήματα. Σύμφωνα με την πρώτη αποτίμηση της Eurometaux, η παράγραφος 42 των συμπερασμάτων συνιστά σαφή πρόοδο, καθώς επισημαίνει ότι οι ενεργοβόροι τομείς της ευρωπαϊκής οικονομίας — μεταξύ αυτών και η μεταλλουργία — "απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή ώ...

Από το 2020 και μετά οι επιδόσεις του εμπορικού ισοζυγίου καθώς και του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών όχι μόνο επιβραδύνουν την αναπτυξιακή διαδικασία, αλλά και αποδεικνύουν ότι η ελλειμματικότητα των εξωτερικών συναλλαγών παραμένει διαρθρωτικό κι όχι συγκυριακό πρόβλημα. Στα τελευταία στοιχεία για το έλλειμμα των τρεχουσών συναλλαγών (α’ πεντάμηνο του 2024) έρχεται να προστεθεί μια σειρά άλλων δεδομένων, όπως η συνεχιζόμενη και υπερβολική συμμετοχή της κατανάλωσης στην διαμόρφωση του ΑΕΠ, το πολύ χαμηλό ποσοστό των επενδύσεων, η μικρή παραγωγικότητα και η αύξηση της πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας. Όλα τα παραπάνω συνδυάζονται με την διαρκώς μεγαλύτερη εξάρτηση του εθνικού προϊόντος από τις εισαγωγές και την αδύναμη τεχνολογική ένταση των εξαγωγικών προϊόντων.

Το βράδυ της 9ης Ιουνίου και κατά τη διάρκεια της ανάλυσης των αποτελεσμάτων και των ευρημάτων των ευρωεκλογών, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της “Metron Analysis” Στράτος Φαναράς, μιλώντας στην εκλογική εκπομπή του Mega και ερμηνεύοντας, κατά τη γνώμη του, το μεγάλο ποσοστό αποχής , που άγγιξε το 60% , έκανε λόγο για έλλειψη διακυβεύματος από την πλευρά του εκλογικού σώματος, καθώς δεν ψήφιζε για κυβέρνηση, εκπροσώπους κοινοβουλίου, περιφερειάρχη, δήμαρχο και λοιπούς εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης. Είχε δίκιο ο κ. Φαναράς! Ας μας επιτραπεί όμως να διατυπώσουμε, κάποια ερωτήματα και απορίες μας. Όχι προς εκείνον, αλλά προς όλες αυτές και αυτούς που απείχαν για ακόμη μια φορά από τα πολύ σοβαρά ζητήματα της Ευρώπης και της Ελλάδας, πριν καταγραφεί ΚΑΙ η αποχή του εκλογικού σώματος.

Η Μάλτα είναι το μικρότερο κράτος της ΕΕ με πληθυσμό 542.000 κατοίκους  με συνολική  έκταση 316 τετραγωνικά χιλιόμετρα . Για να αντιληφθούμε το μέγεθος της γεωγραφικά είναι λίγο μικρότερη από τη Λευκάδα που εκτείνεται σε 324 τετραγωνικά χιλιόμετρα , ενώ όσοι Έλληνες την έχουν επισκεφτεί έχουν γοητευτεί από την ομορφιά της, καθώς σε πολλά σημεία το νησί θυμίζει την Ρόδο . Εξήγηση υπάρχει, πέρα από τις παρόμοιες κλιματολογικές συνθήκες. Και τα δυο νησιά έχουν σαν βασικό υλικό κατασκευής κτιριακών υποδομών τους τον ασβεστόλιθο , ένα πέτρωμα, που διαθέτουν σε αφθονία και ως φαίνεται έχει σφραγίσει ανά τους αιώνες την αρχιτεκτονική τους, προσδίδοντας ταυτόχρονα και μια ανεπανάληπτη αίγλη, αν αναλογιστεί κανείς, ότι αρκετά σημεία της Μάλτας και της Ρόδου έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά όσο και εμβληματικά τοπόσημα και τελούν υπό την προστασία της Unesco .

Του Τάσου Δασόπουλου Η κατακόρυφη αύξηση ξένων άμεσων επενδύσεων (ΞΑΕ) στη χώρα μας από το 2019 ήταν παραπάνω από επιθυμητή μετά το επενδυτικό κενό των 100 δισ. ευρώ, το οποίο δημιούργησε η οικονομική κρίση. Το επόμενο βήμα θα πρέπει να είναι εκτός από την περαιτέρω αύξηση του όγκου των επενδύσεων, να βελτιωθεί και η "ποιότητα" τους. Στην έκθεση του διοικητή της ΤτΕ για το 2022 , η Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδας, η οποία καταγράφει τις ροές επενδύσεων προς τη χώρα μας, διαπιστώνει μια σημαντική άνοδο των επενδύσεων μετά το 2020. Συγκεκριμένα για τα 2021 και 2022 οι εισροές ΞΑΕ ενισχύθηκαν σημαντικά φτάνοντας το 2,8% και 3,1% του ΑΕΠ αντίστοιχα, έναντι μέσου όρου 0,9% για την περίοδο 2002-18.

Σε δίλημμα βρίσκεται η Αγκελα Μέρκελ όσον αφορά την επέκταση του φόρου επί των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (του λεγόμενου «πράσινου φόρου») στον κλάδο των μεταφορών, στη θέρμανση των κτιρίων και στη γεωργία μεταξύ άλλων. Το πρώτο σενάριο είναι η επιβολή του φόρου αποκλειστικά στη Γερμανία, κάτι το οποίο προκαλεί τις αντιρρήσεις των επιχειρήσεων, φοβούμενες ότι η επιπλέον φορολόγηση θα πλήξει την ανταγωνιστικότητά τους παγκοσμίως. 

Του Νίκου Μωραϊτάκη* Ε​​πί δεκαετίες επικράτησε ο μύθος ότι οι Έλληνες είμαστε καλοί έμποροι αλλά ανίκανοι να παράγουμε το οτιδήποτε. Το αφήγημα είναι ελκυστικά λογικοφανές. Μια μικρή χώρα δεν μπορεί να έχει μεγάλη βιομηχανική παραγωγή γιατί δεν έχει τους φυσικούς πόρους και τις υποδομές. Εξωστρεφείς, μορφωμένοι και πονηροί, οι Έλληνες θα γίνουμε έμποροι και στελέχη υπηρεσιών, αυτό μας ταιριάζει. Με την οικονομική ύφεση να ξεγυμνώνει τις παθογένειες της ελληνική οικονομίας, νομίζω αρχίζει να προκύπτει μια πολύ διαφορετική εικόνα.  Το εμπορικό σκέλος της οικονομίας στηριζόταν στην εισαγωγή και μεταπώληση προϊόντων, σε συνθήκες χαμηλού ανταγωνισμού και με καταναλωτές που ξόδευαν δανεικό πλούτο. 

Τους τρόπους με τους οποίους η Ελλάδα μπορεί να ανακάμψει εντός Eυρωζώνης, αλλά στηριζόμενη στα δικά της μέσα, αναλύει ο James Surowiecki στο περιοδικό The New Yorker. «Αν υπάρχει ένα μήνυμα που πρέπει η Ελλάδα να λάβει από την πρόσφατη αντιμετώπισή της από την Eυρωζώνη, είναι ότι δεν πρόκειται ποτέ να πάρει τη βοήθεια που πραγματικά χρειάζεται» σχολιάζει ο Αμερικανός οικονομικός αναλυτής και εξηγεί τον συλλογισμό του ως εξής: «Με την υπόθεση ότι η συμφωνία θα προχωρήσει, η Ελλάδα θα μπορέσει να ξανανοίξει τις τράπεζες πλήρως και να συγκρατήσει την οικονομία από την ολοκληρωτική καταστροφή.  Ομως, με αυτή την οικονομία που έχει συρρικνωθεί κατά ένα τέταρτο μέσα σε πέντε χρόνια και τον δείκτη ανεργίας να είναι πάνω από το 25%, χρειάζεται πραγματικά τονωτικές δαπάνες και πολύ πιο χαλαρή νομισματική πολιτική. Τίποτα από τα δύο δεν προσφέρθηκε. Ακόμα κι αν η Ελλάδα καταφέρει να αποσπάσει μια ελάφρυνση χρέους που το ΔΝΤ προτείνει, τα επόμενα χρόνια θα είναι ζοφερά» .