"Η ΜΑΙΑ, ΜΑΗΣ, ΙΖΑΜΠΩ"
Από το "Επταήμερο του Διόδωρου" στο Βήμα Νωχελικός σέρνει τα βήματά του ο Μάιος, ευάερος, ευήλιος, ευωδιαστός - θηλυπρεπής θα έλεγα, όπως ταιριάζει και με το όνομά του γιατί ήταν για τους Ρωμαίους ο «μήνας της Μαίας», της μητέρας του Ερμή. Ηταν η μεγαλύτερη, λέει, από τις Πλειάδες, τις κόρες του Ατλαντα και της Ωκεανίδος νύμφης Πλειόνης και λατρευόταν κυρίως κάτω από το Αυλάκι, στο όρος Κυλλήνη, που την είπαν «Ζήρια» οι Σλάβοι, όπου γέννησε τον Ερμή. Αλλά οι αρχαίοι κτηνοτρόφοι της Κυλλήνης κατέβαιναν στον κάμπο της Ηλείας να ξεχειμωνιάσουν και έτσι έχουμε και την παραθαλάσσια Κυλλήνη, τη δική μου Κυλλήνη, το λιμάνι κάτω από το κάστρο της Ιζαμπώς - και έτσι εξηγείται γιατί ο Μάης είναι τόσο θηλυκός, τόσο λαμπρός, τόσο γλυκός στην περιοχή μας. Γιατί του ανήκει ο μήνας, είναι δικός μας, και πρέπει να διεκδικήσουμε κάποια αποζημίωση από όλους τους άλλους που τον χρησιμοποιούν.