"Η ΜΑΙΑ, ΜΑΗΣ, ΙΖΑΜΠΩ"

Από το "Επταήμερο του Διόδωρου" στο Βήμα

Νωχελικός σέρνει τα βήματά του ο Μάιος, ευάερος, ευήλιος, ευωδιαστός - θηλυπρεπής θα έλεγα, όπως ταιριάζει και με το όνομά του γιατί ήταν για τους Ρωμαίους ο «μήνας της Μαίας», της μητέρας του Ερμή. Ηταν η μεγαλύτερη, λέει, από τις Πλειάδες, τις κόρες του Ατλαντα και της Ωκεανίδος νύμφης Πλειόνης και λατρευόταν κυρίως κάτω από το Αυλάκι, στο όρος Κυλλήνη, που την είπαν «Ζήρια» οι Σλάβοι, όπου γέννησε τον Ερμή.

Αλλά οι αρχαίοι κτηνοτρόφοι της Κυλλήνης κατέβαιναν στον κάμπο της Ηλείας να ξεχειμωνιάσουν και έτσι έχουμε και την παραθαλάσσια Κυλλήνη, τη δική μου Κυλλήνη, το λιμάνι κάτω από το κάστρο της Ιζαμπώς - και έτσι εξηγείται γιατί ο Μάης είναι τόσο θηλυκός, τόσο λαμπρός, τόσο γλυκός στην περιοχή μας. Γιατί του ανήκει ο μήνας, είναι δικός μας, και πρέπει να διεκδικήσουμε κάποια αποζημίωση από όλους τους άλλους που τον χρησιμοποιούν.

Τώρα που είναι της μόδας οι διεκδικήσεις κατοχικών δανείων και πολεμικών αποζημιώσεων, είναι η σωστή ώρα να κινηθούμε και εμείς οι Κυλλήνιοι.

•     Πώς να ευδοκιμήσει εβδομάδα με απάνθρωπα πάθη, προδοσίες, βασανισμούς, αγκάθινα στεφάνια, σταυρώσεις, όξος και χολή, τέτοιες ημέρες που η «ελικοβλέφαρος» και «ιοπλόκαμος» Μαία ξελογιάζει όχι μόνο τον Δία αλλά και τους κοινούς θνητούς; Δεν καταλαβαίνω πώς το έκαναν αυτό το λάθος οι χριστιανοί και έβαλαν τα Θεία Πάθη μέσα στην άνοιξη.  Θα μπορούσε, ας πούμε, να σταυρώνεται ο Χριστός στην αρχή της Σαρακοστής που είναι ακόμη χειμώνας και να ανασταίνεται μετά από σαράντα ημέρες, όχι μόνο τρεις.

Η μαμή της Ιστορίας είναι επομένως η μαγιάτικη λαμπρότητα και όχι η βία, όπως πιστεύουν διάφοροι μικρόψυχοι που δεν χωρά μέσα τους η ευφορία της αναγέννησης.

Η Ιζαμπώ επανεμφανίστηκε τη νύχτα της Δευτέρας. «Οχι, δεν με πήρε η σκιά της έκλειψης της Πέμπτης· είχα ταξιδέψει ως το κάστρο του Σανταμεριού, της Ωριάς στον Ερύμανθο και του Μπελβεντέρε στο Κατάκωλο» μου μήνυσε με τον φωτεινό μας τηλέγραφο. «Αποφασίσαμε να οργανώσουμε γκιόστρα τη νύχτα του Πάσχα, αμέσως μετά την Ανάσταση, να το γιορτάσουμε».

Γκιόστρα; Τι είναι αυτό; «Μα δεν έχεις διαβάσει "Ερωτόκριτο"; Τουρνουά, κονταρομαχία, πώς το λένε; Θα είναι όλοι οι ιππότες της Ηλείας, είσαι προσκεκλημένος και εσύ». Μα τι μου λέει τώρα, είναι δυνατόν; Τέτοια πράγματα στον 21ο αιώνα;

Προβλήματα ελληνικότητας

•     Παντός καιρού απόφαση έλαβε το ΑΚΕΛ για τη συμμετοχή της Κύπρου στην ευρωζώνη: «Με βάση όλα αυτά η επιστημονική ανάλυση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η μόνη επιλογή της Κύπρου είναι η λύση εκτός δανειακής σύμβασης και μνημονίου» αναφέρει στο σημείο 5. «Αυτή η λύση θα μπορούσε να ήταν μια σοβαρή εναλλακτική επιλογή υπό τις περιστάσεις» αναφέρει στο σημείο 7.

Από «μόνη» η επιλογή έγινε «σοβαρή εναλλακτική» λίγες γραμμές παρακάτω - αυτά συμβαίνουν όταν θέλεις να έχεις και την πίτα σωστή και τον σκύλο χορτάτο.

Με συγκίνησε και η επίκληση της «επιστήμης» για την απόφαση, ημερολόγιό μου - δείχνει πως το ΑΚΕΛ είναι βαθιά στοχαστικό κόμμα, υποθέτω στην Κεντρική Επιτροπή του θα έχουν όλοι διδακτορικά, κάπως σαν να συνεδριάζει σύγκλητος πανεπιστημίου θα είναι το κλίμα εκεί.

•     Ο δήμαρχος Καμίνης απαγόρευσε να μοιράζονται τρόφιμα στην πλατεία Συντάγματος «από οιονδήποτε προς οιονδήποτε» και έτσι οι χρυσαυγίτες δεν κατάφεραν να κάνουν τη φιλόπτωχη επίδειξή τους διανομής τροφίμων «μόνο σε Ελληνες». Και μετά αποπειράθηκε να τον δείρει κάποιος βουλευτής Γερμενής - ξυρισμένο κεφάλι, προτεταμένα ζυγωματικά, μάτια λοξά. Ολόιδιος βουδιστής καλόγερος· καταλαβαίνει κανείς την ανάγκη να αποδεικνύει με γροθιές την ελληνικότητά του στους ρατσιστές συντρόφους του.

•     Αλογο διαθέτω: εδώ και ημέρες ήρεμο βόσκει κατάμαυρο φαρί στο χωράφι με τις ελιές δίπλα στο σπίτι μου. Δεν ξέρω σε ποιον ανήκει και είχα κάπου είκοσι χρόνια να δω άλογο στο χωριό - όποιος και αν είναι ο ιδιοκτήτης δεν θα έχει αντίρρηση να δοξαστεί και αυτός μαζί με μένα στο τουρνουά της Ιζαμπώς. Θα προπονούμαι κρυφά κάθε  νύχτα. Θα γίνω τέλειος καβαλάρης ως την ημέρα του Πάσχα - θυμάμαι ότι ποδήλατο έμαθα με την πρώτη δοκιμή, γιατί να μην τα καταφέρω και με την ιππασία;

Πανοπλία; Ασπίδα; Σημαία; Κοντάρι; Πού θα τα βρω αυτά τα αναγκαία σύνεργα; Να φορέσω λεκάνη κουρέα στο κεφάλι και να πάρω κουρτινόξυλο για κοντάρι, να εμφανιστώ σαν Δον Κιχώτης, δεν μπορώ τέτοιον εξευτελισμό. Να παραγγείλω; Σιδηρουργοί δεν υπάρχουν πια στην περιοχή, μόνο αλουμινάδες - ξέρουν άραγε να φτιάχνουν πανοπλίες;

Αντι-NF-κB

•     Το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε πως όλα έχουν καλώς με την επένδυση της Eldorado στις Σκουριές και μπορεί να προχωρήσει η εκμετάλλευση του ορυχείου χρυσού - στην Ιερισσό όμως κουκουλοφόροι σταμάτησαν εργαζομένους στα μεταλλεία και τους απείλησαν πως αν το μεσημέρι επιστρέφοντας δεν φέρουν μαζί και τις παραιτήσεις τους δεν θα τους επιτρέψουν την είσοδο στην πόλη.

Την εξήγηση για το γεγονός έδωσε ο μέγας αντιμεταλλευτικός αγωνιστής Τόλης Παπαγεωργίου, που τον έχω δει σε βίντεο να καλεί να εφαρμόσουν και στη Θράκη την τακτική «καίμε γεωτρύπανα, μηχανήματα, εγκαταστάσεις, τους υποχρεώνουμε να φέρουν τα ΜΑΤ - άμα συμβεί αυτό, έχουν χάσει το παιχνίδι». Δήλωσε λοιπόν: «Η επένδυση είναι παράνομη και, αν η Αστυνομία δεν εμποδίσει τη συνέχιση των εργασιών, θα το κάνουμε εμείς».

Νόμος είναι η βούληση του κ. Παπαγεωργίου, ημερολόγιό μου - απόδειξη πως είκοσι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ήσαν εκεί πριν από λίγες ημέρες για να του συμπαρασταθούν και να νομοθετήσουν και τυπικά επί του θέματος. Βέβαια, συνήθως ψηφίζουν 300 για τους νόμους - αλλά αυτό απαιτείται μόνο για θέματα όπου δεν έχει επιληφθεί ήδη η Ιερισσός.

    Σπουδαία είδηση: η πρωτεΐνη NF-κB στέλνει μηνύματα στον υποθάλαμο, αυτό το βαθιά κρυμμένο στον εγκέφαλο αμύγδαλο,  ώστε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες γήρανσης, ανακάλυψαν επιστήμονες. Αναστολή της δράσης του NF-κB στον υποθάλαμο με κατάλληλα χημικά αναστέλλει και τη γήρανση - για την ώρα σε ποντίκια, αλλά θα έρθει και η σειρά των ανθρώπων.

Ωραία - στο μέλλον θα σταματά κανείς σε όποια ηλικία του αρέσει. Αλλά αν θέλει να κάνει πίσω; Αν μετάνιωσε που έφθασε τα 30 ή τα 40 και θέλει να ξαναγίνει 20; Δεν θα ήταν ωραίο και οι εξηντάρηδες, αντί να καθηλώνονται σε αυτή την απαίσια ηλικία, να ξαναγυρίζουν στα 30; Τι να την κάνεις την αθανασία των 60 ετών; Οχι ότι με νοιάζει προσωπικά, για το γενικό καλό συζητάμε, ημερολόγιό μου.

Πρέπει να βρούμε την αντι-NF-κB, που θα στέλνει σήματα παλιμπαιδισμού στον εγκέφαλο - πρέπει το συντομότερο να επιληφθεί του θέματος η ΚΕ του ΑΚΕΛ.

Εντατικές προετοιμασίες

Τι ωραία που είναι να τρέχεις τη νύχτα με άλογο στους χωματόδρομους ανάμεσα στα χωράφια που είναι γεμάτα αγριολούλουδα, να φθάνεις στη θάλασσα, να τριποδίζεις στην άμμο, να πηδάς πάνω από εμπόδια που έχουν φτιάξει τα φύκια, να σε θαυμάζει το φεγγάρι που γίνεται όλο και μικρότερο νύχτα τη νύχτα από τη ζήλια του· έχω γίνει τέλειος καβαλάρης, θα διαπρέψω, θα νικήσω - αν βρω τα σύνεργα.

Εχουμε γίνει πρώτοι φίλοι με το άλογο. «Πρέπει να με βγάλεις ασπροπρόσωπο την Κυριακή, Μαύρε μου» του λέω - δεν ξέρω πώς τον έχει βαφτίσει το αφεντικό του - και εκείνο κατανεύει ευχαριστημένο μασουλώντας πότε το μήλο, πότε την μπανάνα, πότε τις φράουλες που το κερνάω όταν τελειώνουμε χαράματα τις προπονήσεις μας.

•     Για τις φράουλες είχε κάποιες ενστάσεις στην αρχή, δεν ήθελε να τις βάλει στο στόμα του. Οταν όμως του εξήγησα ότι έγινε σύσκεψη και πήραν την απόφαση να λύσουν τα προβλήματα της στέγασης και της ασφάλισης των εργατών-μεταναστών, τις καταβρόχθισε. Δεν ξέρουν τα άλογα ότι οι αρμόδιοι συνήθως συσκέπτονται για να μη σκέπτονται. Αλλά μπορεί αυτή τη φορά να μην ισχύσει ο κανόνας και του χρόνου να είναι όλα καλά στη Μανωλάδα και στις υπόλοιπες φραουλοπεριοχές.

•     «Εντάξει, θα σου δώσω εγώ τα χρειώδη για την πασχαλινή γκιόστρα» μου έστειλε από το παράθυρό της μήνυμα η Ιζαμπώ. «Και ποιο θα είναι το βραβείο για τον νικητή;» ρώτησα. Αργησε λίγο να απαντήσει· «θα περάσει μία νύχτα μαζί μου, μία μόνο».

Πρέπει να είναι η ελικοβλέφαρος και ιοπλόκαμος Μαία του Μάη η πριγκιπέσα μου, έρχεται βαθιά από τους αιώνες, το νέκταρ των Ολυμπίων δεν ήταν παρά το αντι-NF-κB που αναζητούν οι άνθρωποι· πρέπει να νικήσω.

•     Και όπως ήμουν έτοιμος να κλείσω τις σελίδες σου ευτυχισμένος για τις πασχαλινές προοπτικές μου, ήρθε η κακιά είδηση: πέθανε ο Λευτέρης Βογιατζής, ο μεγάλος θεατράνθρωπος που εδώ και τριάντα χρόνια τιμούσε το Αρχιπέλαγος της Κυψέλης μας με το Θέατρο της Οδού Κυκλάδων. Κρίμα, κρίμα και πάλι κρίμα.

Συγχύστηκα, στενοχωρήθηκα, έπαθα κατάθλιψη, ημερολόγιό μου· θα προτείνω να αναβληθεί η γκιόστρα, δεν επιτρέπονται γιορτές όταν μας βρίσκουν τέτοιες δυστυχίες, όταν εξαφανίζεται ένα τόσο μεγάλο κομμάτι του κόσμου μας.