Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

Στην Ουρανούπολη μεταξύ των πολλών μηνυμάτων - συνθημάτων διαμαρτυρία ς, που έχουν γραφτεί με σπρέι επάνω στα εγκαταλελειμμένα μπλόκια στην προκυμαία του οικισμού ξεχωρίσαμε ακόμη ένα μήνυμα. Το μήνυμα αυτό είναι παραπλεύρως γραμμένο σε σχέση με εκείνο που προτρέπει τον εκτελούντα χρέη δημάρχου Αριστοτέλη Γιώργο Ζουμπά να ασχοληθεί και με άλλα θέματα πέραν της γνωστής εναντίωσης που ασκεί με μια σειρά από δράσεις σε βάρος της μεταλλευτικής δραστηριότητας τα τελευταία χρόνια, είτε ως ακτιβιστής, είτε ως παράγοντας της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στο μήνυμα αυτό όμως υπάρχει μια διαφορά. Ο παραλήπτης δεν αναφέρεται, ούτε υπάρχει κάτι που να τον φωτογραφίζει και η επίμαχη φράση λέει: "Θέλεις ευρώ;;; Θέλω λιμάνι."

Για το κομμάτι της κοινωνίας που μάχεται κατά των μεταλλείων και όχι τόσο για τις ομορφιές της ΒΑ Χαλκιδικής έρχονται οι ξένοι και εγχώριοι anti(gold) εξουσιαστές. Αυτό δήλωσαν εκπρόσωποι τους στην συνέντευξη που έδωσαν στη Θεσσαλονίκη αναφορικά με τον καταυλισματικό παραθερισμό που διοργανώνεται την επόμενη εβδομάδα Μένει να δούμε πως μεταφράζεται στην πράξη αυτή η στήριξη. Θα είναι πολιτισμένη και ειρηνική σεβόμενη τον τόπο και τα φιλομεταλλευτικά συναισθήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίαςκαι ενώ βρισκόμαστε λίγο πριν το τέλος μιας εξαιρετικά προβληματικής σεζόν για τον τουρισμό; Ή θα είναι μια προέκταση αυτής της δημοσίευσης που είδαμε σε ιστοσελίδα γερμανόφωνων anti(gold)εξουσιαστών, όπου η εμπρηστική επίθεση που έγινε στις Σκουριές παρουσιάζεται σαν μια τυπική "διαμαρτυρία πολιτών ενάντια στη μόλυνση" ;;;

της Μαρίας Αμανατίδου  Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο ενισχύεται η πεποίθησή μου ότι στην Ελλάδα τις τέχνες και τον πολιτισμό στηρίζουν οι γυναίκες. Έπειτα από ένα τριήμερο στη Χαλκιδική και συγκεκριμένα στην προ του Άθω περιοχή (#athos area) μπορώ να πω ότι και ο τουρισμός στην Ελλάδα είναι υπόθεση γυναικεία. Καλεσμένη μαζί με άλλους συναδέλφους του Οργανισμού Τουριστικής Ανάπτυξης προ του Άθω, έζησα ένα μοναδικό τριήμερο σε μια περιοχή της Χαλκιδικής που δεν είχα επισκεφθεί ξανά και ανακάλυψα ομορφιές, εξωτικά τοπία, νοστιμιές, γκουρμέ εστιατόρια, γκουρμέ μεζεδάκια βγαλμένα από τη θάλασσα και τους κήπους, γαλαζοπράσινες θάλασσες, καταπράσινες διαδρομές μέσα στο δάσος, κυρίως όμως -και πάνω απ’ όλα- υπέροχους ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο τους, μένουν σ’ αυτόν και με ευγένεια, χαμόγελο και αγάπη εργάζονται για ένα καλύτερο αύριο.

Η παραπάνω φράση είναι, όπως μαθαίνουμε, η πιο συνηθισμένη στις τάξεις των "antigold" θερμοκέφαλων των παραλιακών χωριών του δήμου Αριστοτέλη και χρησιμοποιείται ως "πρόσκληση" σε κάθε αντιμεταλλευτική κινητοποίηση εντός και εκτός των ορίων του δήμου. Το μόνο που αλλάζει σ' αυτή την απίστευτη "πρόσκληση για αγώνα" είναι το αντικείμενο της καύσης! Το τι θα καεί αλλάζει από χωριό σε χωριό. Για παράδειγμα στην Ιερισσό η "πρόσκληση" για την μάζωξη της περασμένης Κυριακής, που έγινε στο Σταυρό Θεσσαλονίκης, αφορούσε κάψιμο σπιτιού και καταστήματος, ανάλογα πάντα με την περίπτωση του απειλούμενου. Στα Ν. Ρόδα και την Ουρανούπολη η απειλή στοχοποιεί τουριστικά καταλύματα, ενώ στην Αμμουλιανή η "προειδοποίηση" στρέφεται σε αλιευτικά σκάφη.

Με θαλασσινά γλέντια, γιορτές των λιμανιών και υπέροχα ελληνικά δείπνα γέμισαν οι βραδιές της δεύτερης εβδομαδιαίας θεματικής ενότητας με τίτλο «Η ευλογία του αγιορείτικου κόλπου», η οποία πραγματοποιήθηκε στην παράκτια ζώνη της προ του Άθω περιοχής από τις 19 μέχρι και τις 25 τρέχοντος.  Έλληνες, ολλανδοί, βέλγοι, γάλλοι και βρετανοί εκπρόσωποι Τύπου ξεναγήθηκαν σεκάθε θαλασσινή γωνιά της περιοχής, ακολούθησαν τμήματα του Αριστοτελικού περιπάτου, επισκέφθηκαν τις μυδοκαλλιέργειες της Ολυμπιάδας, συνέλεξαν βιολογικό μέλι από τις παρυφές του Στρατονικού όρους, γλέντησαν στις γιορτές του λιμανιού της   Αμμουλιανής, κολύμπησαν στα νερά του νησιωτικού συμπλέγματος Δρένια,