Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

Χρόνιες γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, ολιγωρίες προηγούμενων κυβερνήσεων, μεγάλες καθυστερήσεις από μπαράζ προσφυγών στη Δικαιοσύνη και υψηλά ρίσκα για τους δυνητικούς επενδυτές από περιβαλλοντικά προβλήματα που γεννήθηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες σε συνδυασμό με την αβεβαιότητα στη διεθνή αγορά μετάλλων αλλά και τα υψηλά ενεργειακά κόστη, οδήγησαν σε ναυάγιο την προσπάθεια πώλησης της ΛΑΡΚΟ Η πάλαι ποτέ κραταιά μεταλλευτική βιομηχανία έχει κοστίσει μέχρι στιγμής στον Ελληνα φορολογούμενο περισσότερα από 600 εκατομμύρια . Χρειάστηκε έτσι μία γενναία πολιτικά αλλά αυτονόητη οικονομικά απόφαση για το οριστικό κλείσιμό της και κατά τον νόμο, αφού η παραγωγή έχει σταματήσει ήδη εδώ και πολύ καιρό. Θα χρειαστούν όμως και νέες, γενναίες αποφάσεις εάν η χώρα αποφασίσει να αξιοποιήσει τον μεταλλευτικό πλούτο σιδηρονικελίου που της απομένει.

*Ακολουθεί σχόλιο του blog Λίγο πριν από το «λουκέτο» βρίσκεται η κρατική βιομηχανία Λάρκο, μία από τις πέντε μεγαλύτερες του κόσμου στην παραγωγή νικελίου. Οι εξελίξεις έχουν πάρει δραματική τροπή μετά και την απόρριψη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο της προσφυγής της διοίκησης της εταιρείας κατά της απόφασής του να επιστρέφει στο ελληνικό Δημόσιο παράνομες κρατικές ενισχύσεις ύψους 135.800.000 ευρώ που της χορηγήθηκαν την περίοδο 2008-2011.  Η λύση για την πολύπαθη βιομηχανία αναζητείται ανάμεσα στα υπουργεία Οικονομικών και Ενέργειας, χωρίς ωστόσο να έχει μέχρι στιγμής δοθεί κάποιο σινιάλο ως προς τη μέθοδο διάσωσής της. Η κυβέρνηση μέχρι και τις αρχές του περασμένου φθινοπώρου διατεινόταν πως μεταφορά της από το ΤΑΙΠΕΔ στο Υπερταμείο θα οδηγούσε σε αξιοποίησή της με πολιτικά διαχειρίσιμο τρόπο.

Χρόνο προσπαθεί να κερδίσει η κυβέρνηση στο θέμα της Λάρκο .  Σε χθεσινή σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Μαξίμου, με τη συμμετοχή του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Πάνου Σκουρλέτη και του υπουργού Επικρατείας Αλέκου Φλαμπουράρη, αλλά και εκπροσώπων της Αντιπροεδρίας της κυβέρνησης και του υπουργείου Οικονομικών, της ΔΕΗ και της διοίκησης της Λάρκο, συζητήθηκε εκτενώς το θέμα που προέκυψε με την απαίτηση που διατυπώθηκε από την Ε.Ε., στις 10 Φεβρουαρίου, για ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων σε διάστημα τριών εβδομάδων .  Τα ποσά αφορούν σε δάνεια που δόθηκαν με κρατικές εγγυήσεις ύψους 136 εκατ. ευρώ την περίοδο 2008-2010, τα οποία μαζί με τους τόκους ανέρχονται σε 160 εκατ. ευρώ, καθώς και σε ποσό ύψους 45 εκατ. ευρώ, που αντιστοιχεί σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου που έγινε το 2009 και έχει χαρακτηριστεί, επίσης από την Κομισιόν, «παράνομη κρατική ενίσχυση» .  Επιπλέον, η Ε.Ε. διερευνά και το κατά πόσον μπορούν να αποτελούν κρατική ενίσχυση τα χρέη...