Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

Του Κώστα Στούπα Η κυβέρνηση σχεδιάζει να κλείσει τις λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ γιατί η λειτουργία τους έχει καταστεί ασύμφορη με βάση την επιβάρυνση που πρέπει να καταβάλει η εταιρεία για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Τα τελευταία χρόνια η ΔΕΗ παρουσίαζε τεράστιες ζημιές οι οποίες θα την οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία, κάτι που θα είχε σημαντικές επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία και τη χώρα την ίδια. Το κλείσιμο των μονάδων που καταναλώνουν λιγνίτη αναμένεται να αλλάξει εντελώς τον χάρτη της παραγωγής ενέργειας στη χώρα τόσο στο μείγμα των καυσίμων όσο και στη γεωγραφία των μονάδων παραγωγής.

Του Λαοκράτη Βάσση Με ομιχλώδεις τους εθνικούς μας ορίζοντες, η φετινή Εθνική Επέτειος της 25ης Μαρτίου, δύο μόλις χρόνια πριν από τα 200 της Παλιγγενεσίας μας, είναι ηχηρά “ομιλούσα”: Πρώτον, για τον τραυματισμό του διατακτικού της. Δεύτερον, για τη χρεοκοπία μας. Τρίτον, για το πώς θα βγούμε στην ανοιχτή δημοσιά της Ιστορίας μας. Είναι ηχηρά “ομιλούσα” για τον τραυματισμό του αξιακού της διατακτικού, που ορίζει την εθνική μας ανεξαρτησία ως το υπέρτατο αγαθό μας. Γιατί η χρεοκοπία (Γιώργος Παπανδρέου – 2010) συνιστά ρήγμα στην ιστορική κανονικότητα της πορείας μας προς το μέλλον. 

Ο διάλογος που ακολουθεί εκτυλίχθηκε στον αρχαιολογικό χώρο των Σταγείρων πριν την έναρξη της μουσικής εκδήλωσης για την αυγουστιάτικη πανσέληνο. Θα σας μεταφέρουμε αυτούσιο ένα διάλογο, χωρίς τα ονόματα που ακούστηκαν (για εμάς δεν έχουν σημασία) αλλά και χωρίς καμία επιφύλαξη, καθώς έτυχε να είμαστε αυτήκοοι μάρτυρες, ανάμεσα σε δύο φίλους που συζητούσαν για την επένδυση χρυσού στη ΒΑ Χαλκιδική. Ο ένας υπέρ της επένδυσης και άλλος κατά αυτής.

Του Αθανασίου Χ. Παπανδρόπουλου Διεθνείς έρευνες και συγκεκριμένες εμπειρίες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η οικονομική πρόοδος μιας χώρας και το επίπεδο κοινωνικής της ανάπτυξης συναρτάται, μεταξύ άλλων, και της κυρίαρχης ιδεολογίας στο πολιτιστικό της περιβάλλον. Ο Ρίτσαρντ Χιλλ, πολύπειρος και πολύγλωσσος φίλος, σύμβουλος επιχειρήσεων, στην μάλλον περιπετειώδη καρριέρα του πρέπει να έχει πάρει μέρος ως εισηγητής σε περισσότερα από 10.000 σεμινάρια. Έχει δε κάνει εισηγήσεις σε 51 χώρες, στις πέντε ηπείρους. Γνωρίζει έτσι πολύ πρακτικά πρόσωπα, πράγματα, καταστάσεις, νοοτροπίες, ήθη, έθιμα, συμπεριφορές. Στην Ελλάδα έχει έλθει ως εισηγητής έξι φορές και η τελευταία ήταν το 2001. Μετά από αυτή την επίσκεψή του, μού έστειλε μία επιστολή η οποία συνόδευε το βιβλίο του «We ...Europeans» (Εμείς ...Ευρωπαίοι) και στην οποία, με απλά και πρακτικά λόγια, εξηγούσε γιατί «η είσοδος της Ελλάδας στην ευρωζώνη θα ήταν και η αφετηρία για την μετέπειτα χρεοκοπία της χώρας» .

Ένα από τα καλύτερα άρθρα που πετύχαμε στο διαδίκτυο τον τελευταίο καιρό ήταν το παρόν άρθρο του Ανδρέα Ζαμπούκα που δημοσιεύτηκε στο capital.gr, στις 8 του μήνα και δίνει την ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα όσο και τρομακτικά πειστική άποψη του συγγραφέα στο γιατί δεν πάμε μπροστά… Απολαύστε το. «Ο Κάφκα βασίζει ολόκληρο το έργο του σε ένα αντιφατικό πλέγμα, όπου ο άνθρωπος εγκλωβίζεται μεταξύ ανυπομονησίας και οκνηρίας. Εξαιτίας της ανυπομονησίας διωχθήκαμε από τον Παράδεισο, εξαιτίας της οκνηρίας δεν επιστρέφουμε. Στα έργα του Κάφκα, όλα κυλούν αργά και σταθερά, σταθερά και βιαστικά, βιαστικά αλλά ελάχιστα. Όλα προωθούνται χωρίς κίνηση, σχηματίζοντας, αναδρομικά, την προοπτική μιας φθίνουσας προθεσμίας που δεν εκπνέει ποτέ. Δεν είναι και τόσο δύσκολο να μεταφέρεις το καφκικό σκηνικό στην ελληνική πραγματικότητα. Τουλάχιστον η εμπειρία της μεταπολιτευτικής περιόδου έδειξε ότι η κοινωνία έσπευσε με απίστευτη ανυπομονησία, να κατακτήσει τη “δυτική ευημερία” -περισσότερο για ευμάρει...

Το άρθρο που ακολουθεί είναι του πρώην υπουργού Αλέκου Παπαδόπουλου και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Το Βήμα". Ένα άρθρο που ξεφεύγει, κατά τη γνώμη μας, από τα κοινότυπα πονήματα πολιτικών που αναλώνονται μόνο σε διαπιστώσεις για το τι φταίει για τη χρεοκοπία που βρήκε τη χώρα και την Ελληνική κοινωνία. Πηγαίνει το νού του αναγνώστη και λίγο πιο πέρα... στέλνοντας μηνύματα και δίνοντας αφορμές για κοινούς προβληματισμούς, απαλλαγμένους από ιδιοτελείς μετριότητες που εδώ και δεκαετίες διαφεντεύουν τα πάντα στην Ελλάδα.

Το άρθρο που αναρτούμε είναι του Κώστα Στούπα και δημοσιεύτηκε στο   www.capital.gr. Το ότι κάποιοι θα συμφωνήσουν και κάποιοι άλλοι θα διαφωνήσουν με τις απόψεις του συντάκτη είναι το μόνο σίγουρο και απόλυτα θεμιτό. Πιστεύουμε όμως, ότι αυτό το άρθρο δίνει το ερέθισμα για σκέψη σ' ότι αφορά το ζήτημα που επιθυμούν διακαώς να ανοίξουν κάποιοι antigold και δεν αφορά τίποτα άλλο από τον τερματισμό της επένδυσης χρυσού στη ΒΑ Χαλκιδική.