Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

Του Dr. Γεωλογίας Νικολάου Αρβανιτίδη Η πανδημία COVID-19 είχε πρακτικές συνέπειες στη βιομηχανία ορυκτών πρώτων υλών παρά το γεγονός ότι ο κλάδος συνεργαζόμενος αντέδρασε και ανταποκρίθηκε σχετικά γρήγορα και αποτελεσματικά.  Στο διάστημα λοιπόν που προηγήθηκε από την έναρξη της, η πανδημία επηρέασε και απασχόλησε σε αρκετά μεγάλο βαθμό την ομαλή και σταθερή πρόσβαση, προμήθεια και διακίνηση ορυκτών και μετάλλων, με κυμαίνουσες και επιμέρους επιπτώσεις τόσο στην περίπτωση του εξορυκτικού και μεταλλευτικού κλάδου που τα παράγει, όσο κυρίως και στα βιομηχανικά οικοσυστήματα μεταποίησης   (αυτοκίνητα και δη στα ηλεκτρικά, κάθε είδους ηλεκτρονικά, ενεργειακά συστήματα), και τις τεχνολογικές αλυσίδες αξίας (μπαταρίες, ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, μαγνήτες), που εξαρτώνται από την χρήση τους.    Από την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων μέχρι την οικοδόμηση καλύτερων σχέσεων με τις τοπικές κοινότητες, οι παρεμβάσεις του μεταλλευτικολύ κλάδου υπήρξαν συγκεκριμένες...

Του Dr. Γεωλογίας Νικολάου Αρβανιτίδη Η νέα πρόκληση για την προώθηση και εφαρμογή της λεγόμενης Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας (European Green Deal) μπορεί τελικά να αποβεί άσκηση επί χάρτου αν προηγούμενα δεν διασφαλιστούν οι ορυκτές πρώτες ύλες που χρειάζονται για την υλοποίηση της μέσα από την αξιοποίηση ευρωπαϊκών κοιτασματολογικών πηγών.  Αυτό σημαίνει θεαματική αύξηση της εξορυκτικής και μεταλλευτικής δραστηριότητας που θα επιτρέψουν την βιομηχανική παραγωγή τεχνολογιών και προϊόντων που είναι απαραίτητα για μετάβαση στην πράσινη ενέργεια, όπως είναι οι μπαταρίες λιθίου, τα φωτοβολταϊκά, οι ανεμογεννήτριες. 

Του Δρ. Γεωλογίας Νικολάου Αρβανιτίδη Σε κεντρικό άρθρο της ημερήσιας σουηδικής εφημερίδας "Dagens industri ", οι γενικοί διευθυντές των Γεωλογικών Ινστιτούτων Σουηδίας και Νορβηγίας παρεμβαίνουν, ισχυρίζονται και τεκμηριώνουν την άποψη τους ότι οι χώρες του ευρωπαϊκού βορρά χρειάζονται περισσότερα μεταλλεία.  Προτείνουν την εντατικοποίηση της κοιτασματολογικής έρευνας για τον εντοπισμό νέων μεταλλευμάτων και την αύξηση των ευρωπαϊκών αποθεμάτων σε ορυκτές πρώτες ύλες. Σήμερα λοιπόν οι ευρωπαϊκές χώρες καταναλώνουν πενταπλάσιες ποσότητες χαλκού από τα 2,5 κιλά το χρόνο που καταναλώνουν οι αναπτυσσόμενες χώρες.

Η αξιοποίηση και εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου προσθέτει αναπτυξιακή αξία που μπορεί να μετρηθεί συγκεκριμένα τόσο σε κοινωνικό όσο και οικονομικό επίπεδο. Το γενικότερο δημόσιο συμφέρον που προκύπτει αποτελεί δυναμικό απόθεμα με ευρύτερο όφελος και σε άλλους τομείς της παραγωγικής οικονομίας.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα πρόσφατα αποτελέσματα που   ανακοίνωσε ο φορέας/υπηρεσία Γεωλογικής Έρευνας Σουηδίας, σύμφωνα με τα οποία η μεταλλευτική παραγωγή της χώρας για το 2013 και για τέταρτη συνεχή χρονιά, παρουσιάζει αύξηση κατά 10% σε σχέση με το 2012.

Η μεταλλευτική παραγωγή αποτελεί την μοναδική πλέον ευκαιρία και δυνατότητα της Ελλάδας, αλλά και άλλων κρατών, για έξοδο από την κρίση. Στην Σουηδία και την Φινλανδία, χώρες με παρόμοια πληθυσμιακά και κοιτασματολογικά χαρακτηριστικά, αποτελεί βασική πεποίθηση για το σύνολο των πολιτών ότι η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου έχει σχεδόν μόνη της δημιουργήσει τις προϋποθέσεις και θέσει τις βάσεις του κοινωνικού κράτους που απολαμβάνουν.  Κάτι που στην δική μας χώρα μία μικρή ομάδα επικίνδυνων καιροσκόπων και περιφερόμενων μάγων δεν θέλει να γίνει πραγματικότητα αφού εμποδίζει και μάχεται ενάντια στο δημόσιο συμφέρον, την αναπτυξιακή πρόοδο και την ευημερία του ελληνικού λαού. Χωρίς οράματα και αίσθηση αλληλεγγύης, και από την άλλη με απροσδιόριστα προσωπικά συμφέροντα, αλλαζονικές συμπεριφορές και μικροπολιτικές επιλογές.  Και δεν φτάνει μόνο αυτό.