Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

Κατατέθηκε τη Παρασκευή προς κύρωση από την Βουλή, η 7η τροποποίηση της από 23 Νοεμβρίου 1999 Σύμβασης για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή του Θρακικού Πελάγους που έχει καταρτιστεί μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Energean Oil & Gas, θυγατρικής του ομίλου Energean plc. Η συγκεκριμένη τροποποίση προβλέπει την παράταση έως το 2039 των αδειών εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων Πρίνος, Βόρειος Πρίνος και Έψιλον. Από αυτήν την εξέλιξη κερδισμένη είναι η Energean που συνεχίζει την παραγωγή πετρελαίου από  τα κοιτάσματα του Κόλπου της Καβάλας, με προσδοκίες για ενίσχυση της παραγωγής μέσω της περαιτέρω ανάπτυξης του κοιτάσματος Έψιλον , η οποία πάντως απαιτεί ακόμη σημαντικές επενδύσεις (συνολικά ως τώρα έχει επενδύσει περί τα 600 εκατ. στα κοιτάσματα) αλλά και την επίλυση των προβλημάτων που έχουν προκύψει με τον εργολάβο - κατασκευαστή της εξέδρας.

Γραφειοκρατικές διαδικασίες και αντιδράσεις μεταφερόμενων ακτιβιστών από δήμο σε δήμο, με «τεχνογνωσία» που έχουν κατακτήσει από την προηγούμενη δράση τους στις Σκουριές, κρατάνε κολλημένα τα ερευνητικά προγράμματα εκατοντάδων εκατ. ευρώ που είναι πρόθυμοι να επενδύσουν στη χώρα μας κολοσσοί όπως οι ExxonMobil, Total, Repsol σε συνεργασία με τους Έλληνες εταίρους τους, ΕΛΠΕ και Energean. Την έντονη κινητικότητα της ευρύτερης περιοχής, από το Ισραήλ, την Αίγυπτο και την Κύπρο μέχρι την Αδριατική, το Μαυροβούνιο, την Κροατία και την Αλβανία στον τομέα των υδρογονανθράκων, δυσκολεύεται να ακολουθήσει η Ελλάδα παρά την τοποθέτηση πετρελαϊκών κολοσσών της παγκόσμιας πετρελαϊκής αγοράς.

Οι ειδικοί επιστήμονες στον χώρο της εξόρυξης υδρογοναθράκων, υποστηρίζουν πως οι εξέδρες εξόρυξης υδρογοναθράκων είναι κατ' εξοχήν χώροι συγκέντρωσης τεράστιου αριθμού ψαριών. Ειδικότερα, ο κ. Σωτήρης Καμενόπουλος Dr. Μηχανικής Ορυκτών Πόρων του Πανεπιστημίου της Κρήτης σε άρθρο του έχει γράψει το εξής: "Αν το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδας έχει αμφιβολία περί αυτών ας δει το παράδειγμα της ανεπτυγμένης τουριστικά Καλιφόρνια [19], όπου τουρισμός και θαλάσσιες πλατφόρμες εξόρυξης υδρογοναθράκων συνυπάρχουν μιά χαρά εδώ και πολλές δεκαετίες (ακόμη και έξω από τη Σάντα Μπάρμπαρα, [20], τη λεγόμενη Αμερικανική Ριβιέρα).