Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

Του κ Νίκου Αρβανιτίδη: Διευθυντή του τμήματος Οικονομικής Γεωλογίας στο Γεωλογικό Ινστιτούτο Σουηδίας H συζήτηση για την κλιματική αλλαγή συνέβαλλε στην μετάβαση σε νέες μορφές ενέργειας με ευεργετικές επιπτώσεις και οφέλη στην βιώσιμη διαχείριση του περιβάλλοντος, στην προώθηση και καθιέρωση της κυκλικής οικονομίας και στην παραγωγική αύξηση ορυκτών πρώτων υλών. Η πρώτη διευκρίνιση που πρέπει να γίνει είναι ότι το θέμα αλλαγής κλιματικών συνθηκών δεν έχει καμία σχέση με την βιώσιμη διαχείριση και προστασία του περιβάλλοντος, που αναφέρεται και αφορά κυρίως στην ποιοτική κατάσταση φυσικών αποδεκτών, όπως είναι το νερό, συμπεριλαμβανομένης της θάλασσας, των εδαφών, αλλά και της ατμόσφαιρας. Κάθε υποβάθμιση και αρνητική επίπτωση στην καταλληλότητα της κατάστασης και χρήσης τους αποτελεί άμεση απειλή και κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.

Το πόσο πολύτιμα είναι τα ορυκτά στην καθημερινότητα αλλά και στην συνολική ανάπτυξη και πρόοδο της ανθρωπότητας είχαμε την ευκαιρία να το ξαναθυμηθούμε μέσα από την καμπάνια της Ελληνικός Χρυσός . Όταν όμως οι ίδιοι οι πολέμιοι της μεταλλευτικής δραστηριότητας στην Χαλκιδική συνηγορούν με την αρθρογραφία τους προς αυτή την κατεύθυνση και δη αυτής της τεράστιας σημασίας και του ρόλου που μπορεί να διαδραματίσουν στην ασθμαίνουσα οικονομία μας τα λόγια περιττεύουν!

Ο διεθνούς φήμης Έλληνας γεωλόγος Νικόλαος Αρβανιτίδης έγραψε σε μια πρόσφατη δημοσίευση στην προσωπική του σελίδα στο f/b: “Ο χρυσός με τα 39 χιλιοστά του γραμμαρίου που χρειάζεται κατασκευαστικά κάθε κινητό τηλέφωνο βρίσκεται στα κοιτάσματα της ΒΑ Χαλκιδικής… Ο άργυρος (ασήμι) με εφαρμογές στη ιατρική τεχνολογία και φωτοβολταϊκά υπάρχει σήμερα σε κοιτασματολογικές συγκεντρώσεις σε κοιτάσματα της ΒΑ Χαλκιδικής… Ο χαλκός με τα 70 κιλά που χρειάζεται κάθε ηλεκτρικό αυτοκίνητο φιλοξενείται σε κοιτάσματα της ΒΑ Χαλκιδικής (Σκουριές)….

Το κείμενο που ακολουθεί είναι το 2ο μέρος από την παρέμβαση του διεθνούς φήμης Έλληνα γεωλόγου Νικολάου Αρβανιτίδη στο συνέδριο με τίτλο: "Οι ορυκτές πρώτες ύλες ως βασικός μοχλός ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία" , που διοργάνωσε στην 83η ΔΕΘ ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Εταιρειών. Είχε προηγηθεί το κομμάτι της παρέμβασης του για την ραγδαία αύξηση της ζήτησης των ορυκτών πρώτων υλών σε παγκόσμιο επίπεδο, γεγονός που καθιστά απολύτως αναγκαία της σύνδεση της αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας μας με την αξιοποίηση των πλούσιων κοιτασμάτων της σε ορυκτές πρώτες ύλες.

Στην κορυφή της αναπτυξιακής ατζέντας και του σχετικού «οδικού χάρτη» κάθε χώρας, της κάθε κοινωνίας αν θέλετε, οφείλει να βρίσκεται η αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων που διαθέτει.   Στην δυναμική της πλουτοπαραγωγικής τους προοπτικής στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό η βιωσιμότητα της παραγωγικής οικονομίας και της κοινωνικής προόδου που προκύπτουν.   Είναι δηλαδή τα συγκριτικά αυτά πλεονεκτήματα που δημιουργούν τις προϋποθέσεις,   αποτελούν τα θεμέλια και χαρακτηρίζουν την αναπτυξιακή φυσιογνωμία μιας χώρας.   

Ο Δόκτωρ Γεωλογίας Νικόλαος Αρβανιτίδης σε νέο του σχόλιο στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης θέτει κάποια κρίσιμα ερωτήματα προς τους κυβερνώντες αναφορικά με τα φαινομενικά αδιέξοδα που φαίνονται να έχουν δημιουργηθεί γύρω από την μεταλλευτική επένδυση στη ΒΑ Χαλκιδική. Ο διακεκριμένος καθηγητής εύλογα αναρωτιέται πως είναι δυνατόν από τη μια πλευρά οι κυβερνητικοί παράγοντες να ισχυρίζονται ότι δεν είναι τεχνολογικά εφαρμόσιμη η μεταλλουργική μέθοδος που επέλεξε η επενδύτρια εταιρεία και από την άλλη να λένε ότι ο επενδυτής οφείλει να προχωρήσει στη μεταλλουργία χρυσού για το δημόσιο συμφέρον.

Του Δρ. Γεωλογίας Νικολάου Αρβανιτίδη Brexit, τουρκικό πραξικόπημα, τρομοκρατικές ενέργειες και πολλά άλλα που συμβαίνουν δίπλα μας κάνουν κάποια στιγμή τις διακοπές να μοιάζουν με πολυτέλεια. Έτσι λοιπόν, αν και σε περίοδο διακοπών, δεν χρειάζεται πολύ για να μπει κανείς στον πειρασμό να κοιτάξει τι σημαίνουν όλα αυτά και πώς επηρεάζουν τις εξελίξεις σε διάφορους τομείς της οικονομίας τη στιγμή που ο πλανήτης βάλλεται από διαδοχικές, πολιτικές κυρίως αναταράξεις.  Στην περίπτωση μας μια γρήγορη και σύντομη ματιά στα μεταλλευτικά πάντα έχει τη δική της ξεχωριστή αξία.

Του Δρ. Γεωλογίας Νικολάου Αρβανιτίδη *Ακολουθεί σχόλιο του blog Οι τεχνολογίες, μέθοδοι και τρόποι αποκατάστασης θέσεων εξόρυξη ς, χώρων απόθεσης αποβλήτων και "εν γένει" μεταλλευτικών περιοχών βρίσκονται σήμερα σε υψηλό βαθμό τεχνικής ετοιμότητας και βέλτιστο επίπεδο πρακτικής προσέγγισης.  Τα θετικά αποτελέσματα είναι εμφανή τόσο στο γεωμορφολογικό τοπίο που προκύπτει, όσο και στα ποιοτικά χαρακτηριστικά του φυσικού περιβάλλοντος. 

Αεροφωτογραφία από το μεταλλείο  Boliden  δίπλα στην πόλη Γκαλιβάρε. Το μεγαλύτερο μεταλλείο χαλκού στη Σουηδία Του Δρ. Γεωλογίας Νικολάου Αρβανιτίδη Πρόσφατα η Σουηδική βουλή είχε μια διεξοδική ολοήμερη συζήτηση για την μεταλλευτική πολιτική της χώρας. Η στρατηγική αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου βρέθηκε στο διαδικαστικό επίκεντρο της ημερήσιας διάταξης με βασικό στόχο και μοναδικό θέμα τα νέα δεδομένα, επιλογές και δυνατότητες που διαμορφώνονται στην Ευρώπη και τον κόσμο. Άλλωστε τα μεταλλεία υπήρξαν πάντα μια ιστορική, παραδοσιακή και διαχρονική δραστηριότητα, αλλά και βασικός πυλώνας στην αναπτυξιακή πορεία και μετέπειτα καθιέρωση του γνωστού σε όλους Σουηδικού μοντέλου, που αντανακλά κυρίως σε ένα πρότυπο κοινωνικό κράτος.  Χαρακτηριστικό γνώρισμα της ευρύτερης αποδοχής για το ρόλο και τη σημασία που έχει η παραγωγική και οικονομική παρουσία των μεταλλείων, αποτέλεσε για άλλη μια φορά το γεγονός της απόλυτης σύμπλευσης που υπήρξε σε όλο το εύρος του...

Πληθαίνουν τα σχόλια και οι φωνές για τη βουλεύτρια χώρας εντός ευρωζώνης που τολμάει να αμφισβητεί αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.  Εκτός από την τέλεια ανάρτηση του metallorihoi - metalleia έπεσε στην αντίληψη και ένα εξαιρετικό σχόλιο του Δρ. Γεωλογίας Νικόλαου Αρβανιτίδη επί του ίδιου θέματος. Και αυτός όμως με τη σειρά του δεν κάνει αναφορά στο όνομα αυτής της βουλεύτριας που αντιμετωπίζει με απαξίωση τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Μα ποια είναι τέλος πάντων;. Ας προχωρήσουμε στο σχόλιο... "Βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου σε ρόλο " ακτιβίστριας " δηλώνει, - το κίνημα δεν σταματάει όταν υπάρχει μια δικαστική απόφαση, συνεχίζει ώσπου να σταματήσει την καταστροφή στο τόπο του