ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ: ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ
Η ανάγκη αλλαγής παραγωγικού προτύπου στην χώρα μας φώναζε εδώ και πάρα πολύ καιρό. Εδώ και 2 δεκαετίες τουλάχιστον. Τα αυτιά μας όμως ήταν κλειστά από τις παρενέργειες της «ολλανδικής ασθένειας» , που έφερε η αντιπαροχή και η άναρχη οικοδομική ανάπτυξη από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 μέχρι και τις μέρες μας. Η διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα, ενώ έφερε κάποιες προσδοκίες, εν τέλει δεν άλλαξε κάτι προς την αλλαγή κατεύθυνσης της παραγωγικής αναβάθμισης της Ελλάδας και της συνολικής θωράκισης της οικονομίας της. Για την ακρίβεια, εδραίωσε την πεποίθηση πως με ήλιο, θάλασσα και σουβλάκι μπορούμε να κατακτήσουμε και το σύμπαν, εκτός από το ποδοσφαιρικό “ EURO 2004”. Δυστυχώς, τα μνημόνια που ήρθαν στην ζωή μας, παρά τις δυσκολίες που μας προκάλεσαν μάλλον δεν στάθηκαν ικανά να αλλάξουν την αδιέξοδη νοοτροπία μας, όπου έπρεπε να αλλάξει για το συλλογικό καλό.