Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Κοζάνη

ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΚΑΙ Η ΣΤΕΝΩΠΟΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ

Εικόνα
Της Αλεξίας Καλαϊτζή   «Αισθάνομαι αδικία για την περιοχή και τον εαυτό μου» . Με αυτά τα λόγια περιέγραψε, μιλώντας στην «Κ», τα συναισθήματά του ο Αλέξανδρος Γκαμαγκάρης, πρόεδρος της Ενεργειακής Κοινότητας Πολιτών Εράτυρας, όταν έλαβε την απάντηση από τον ΔΕΔΔΗΕ πως δεν υπάρχει «χώρος» στο δίκτυο για να συνδεθεί η κοινότητα που είχε δημιουργήσει με άλλους 69 συμπολίτες του στην κωμόπολη της Δυτικής Μακεδονίας Με δυσκολία μπορεί να πιστέψει πως, παρότι έδωσε περίπου 20 χρόνια της ζωής του εργαζόμενος στα εργοστάσια του λιγνίτη, που για δεκαετίες ηλεκτροδοτούσαν την Ελλάδα και συνέβαλαν στην ανάπτυξή της, τώρα που του δίνεται αυτή η δυνατότητα, δεν μπορεί να παραγάγει το δικό του ρεύμα. «Χρειάζεται σεβασμός γι’ αυτά που προσέφερε αυτή η περιοχή για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών σε όλη την Ελλάδα» , σημείωσε, λέγοντας πως επί χρόνια τόσο ο ίδιος όσο και άλλοι εργάζονταν και ζούσαν μέσα στη σκόνη και στην τέφρα του κάρβουνου. «Με -15 βαθμούς Κελσίου, τρέχαμε το βράδυ στο ε...

ΑΠΟΛΙΓΝΙΤΟΠΟΙΗΣΗ: ΓΙΑΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΙΑΖΕΤΑΙ

Εικόνα
Γράφει ο Νικόλαος Ορφανουδάκης* - Σκοπός του άρθρου είναι να αναδείξει τα οφέλη της ομαλής απολιγνιτοποίησης για την εθνική και την τοπική οικονομία-κοινωνία. Η Ελλάδα, λίγο μετά την ίδρυση της ΔΕΗ το 1950 και την αύξηση των λιγνιτικών μονάδων, κατόρθωσε να έχει στα δίκτυα της μια καλή ευστάθεια και επάρκεια ισχύος.  Η πολύ κακή ποιότητα του λιγνίτη δεν εμπόδισε τον σχεδιασμό και την ανέγερση μονάδων πολύ αξιόπιστων και συμβατών με τα περιβαλλοντικά όρια εκπομπών ρύπων. Οι κάτοικοι των λιγνιτικών περιοχών είναι άμεσα ή έμμεσα συνδεδεμένοι εργασιακά κυρίως με τους Ατμοηλεκτρικούς Σταθμούς της ΔΕΗ, της μεγαλύτερης και από τις λίγες βιομηχανίες που έχουν απομείνει στη χώρα μας.  Οι ευρύτερες περιοχές Κοζάνης-Πτολεμαΐδας και Μεγαλόπολης, αν κλείσουν οι σταθμοί, θα καταλήξουν να έχουν μεγάλη ανεργία αφού τα μικρά ποσά που εξασφάλισε η κυβέρνηση (λιγότερα από αυτά που εξασφάλισε π.χ. η Πολωνία) δεν επαρκούν παρά για ελάχιστες παρεμβάσεις.