Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

Του Πέτρου Τζεφέρη   Ουδείς επισκέπτης φεύγει από τη Βολιβία αν δεν δει το Salar de Uyuni, τη μεγαλύτερη ξηρή λίμνη στον κόσμο και δεύτερο πιο δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο της χώρας. Πρόκειται για μια έκταση 10 χιλ. τετραγ. χιλιόμετρα, που διαμορφώθηκε ύστερα από μετασχηματισμούς προϊστορικών λιμνών και βρίσκεται στο υψίπεδο των Άνδεων, καλυπτόμενη από λίγα μέτρα κρούστας αλατιού. Το τοπίο και η βιοποικιλότητα του οικοσυστήματος το καθιστούν μοναδικό.  Ωστόσο, υπάρχει και κάτι ακόμη που το κάνει …αμφιλεγόμενο και αντικείμενο συζητήσεων κυρίως μεταξύ οικολογικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων. Τα κοιτάσματα λιθίου που είναι κρυμμένα κάτω από την κρούστα . Ηδη στο νοτιοανατολικό τμήμα της λίμνης και σε έκταση 27 τετραγ. χιλ. έχουν εγκατασταθεί συγκροτήματα εξόρυξης του λιθίου! Το ζήτημα του λιθίου της Βολιβίας δεν είναι φυσικά καινούργιο, μια και στη Βολιβία εντοπίζεται ένα μεγάλο ποσοστό (ενδεχομένως πάνω από 50%) των παγκοσμίων αποθεμάτων λιθίου στον κόσμο ....

*Γράφει ο Προμηθεύς Κατά τον 19 ο αιώνα, την εποχή της Βιομηχανικής Επαναστάσεως, παρατηρήθηκε το εξής φαινόμενο στην Αγγλία, μητρόπολη τότε του βιομηχανικού καπιταλισμού. Εργάτες έσπαζαν τα μηχανήματα των εργοστασίων , για να αποτρέψουν, κατ’ αυτόν τον τρόπο, την εκβιομηχάνιση της παραγωγής, εξ αιτίας της οποίας φοβούνταν ότι θα έχαναν τις δουλειές τους, αφού τα ανθρώπινα εργατικά χέρια θα αντικαθίσταντο από τις μηχανές. Βεβαίως, η συνέχεια της ιστορίας είναι γνωστή. Οι εξεγερθέντες « μηχανοσπάστες » (οι « Λουδδίτες », όπως ονομάσθηκαν) έπεσαν έξω στους υπολογισμούς τους, και στα δυο:

Της Μελίνας Καραπαναγιωτίδου *ακολουθεί σχόλιο του blog   Έχω πεισθεί, εδώ και καιρό,   ότι υπάρχουν   πολλοί που μισούν το σύστημα της ελεύθερης αγοράς και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Μάλιστα, κάθε φορά που μια επιχείρηση έχει κερδοφορία και προοδεύει, προσφέροντας πολλαπλασιαστικά οφέλη στην κοινωνία και θέσεις εργασίας, νιώθουν μία …μαχαιριά στη ψυχή τους! Μάλλον θα ήθελαν απροκάλυπτα να «εφορμούν» ενάντια στην επιχειρηματικότητα με… πλακάτ και σημαίες. Αυτό όμως δεν γίνεται. Τουλάχιστον στη δική μας δημοκρατία. Έπρεπε λοιπόν να βρεθεί μία δικαιολογία, ένα πρόσχημα, ένας… «φερετζές», μία μάσκα. Και βρέθηκε η… οικολογία. Η αριστερά την υιοθέτησε αμέσως διότι είναι βολικό και αποτελεσματικό εργαλείο στον αγώνα κατά του καπιταλισμού.

Σκεπτόμενος Πολίτης «Δεν μπορούμε να οδηγήσουμε τους ανθρώπους στο καλό, παρά μόνο στο σταθμό ή σε κάποιο άλλο μέρος. Το καλό είναι πέραν του χώρου των γεγονότων» (Λούντβιχ Βιτγκενστάιν) ---------------------------------------------------------------------------------------------------  «1.    Όποιος θέλει να καταγγείλει το οποιοδήποτε έργο μπορεί να το κάνει με απλούστατο τρόπο. Να πάει τη στιγμή των εκσκαφών. Είτε πρόκειται για σπίτι, είτε για φάρμα, είτε για οτιδήποτε άλλο έργο, αν το φωτογραφίσετε με τις μπουλντόζες πριν ή κατά τη διάρκεια της θεμελίωσης, οι πάντες σχηματίζουν την εντύπωση καταστροφής του περιβάλλοντος. Άλλο να δείχνεις ένα σπίτι την ώρα της θεμελίωσης και γιαπί, άλλο τελειωμένο, βαμμένο και με έπιπλα.