ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ: ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ ΧΡΥΣΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ (Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΝΑΙ…)
Είναι αλήθεια πως όσα έχουν γραφτεί και ειπωθεί την τελευταία 15ετία για τα ύστερα του κόσμου, που «ίσως», «μάλλον», «πιθανόν», «ενδέχεται» και «δύναται» να δρομολογηθούν από την αναβίωση της μεταλλευτικής δραστηριότητας στην ΒΑ Χαλκιδική, θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελέσουν την μαγιά για ένα πρώτης τάξεως μυθιστόρημα χιλιάδων πωλήσεων. Αυτή η τεράστιας κοινωνικής και οικονομικής σημασίας υπόθεση της επένδυσης χαλκού – χρυσού, με τεχνικό - περιβαλλοντικές προεκτάσεις, αντί να αποτελέσει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για γόνιμές και ουσιαστικές αντιπαραθέσεις, δυστυχώς μετατράπηκε σε μια άνευ προηγουμένου τοξική αρένα πολιτικής εκμετάλλευσης με θύματα την κοινωνία και το ίδιο το επενδυτικό έργο, που πάγωσε επί μια ολόκληρη δεκαετία με ότι αυτό συνεπάγεται σε συνέπειες.