Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

Γράφει ο Προμηθεύς Τι εννοούσε, άραγε, ο V á clav Klaus , όταν δήλωσε, προ ετών, ότι θεωρεί τον Περιβαλλοντισμό-Οικολογισμό ως κύρια Απειλή κατά της ατομικής ελευθερίας (20/4/2007); Πώς έφθασε ο τ. Πρωθυπουργός της Τσεχοσλοβακίας και, μετέπειτα, Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Τσεχίας, ένας άνθρωπος, ο οποίος αφιέρωσε πολλά χρόνια της ζωής του στην μάχη κατά του Ολοκληρωτισμού, να εντοπίζει και να καταγγέλλει δημοσίως την υποτιθέμενη αγάπη για το περιβάλλον ως Απειλή – και μάλιστα « Κυρία Απειλή » – κατά της ατομικής ελευθερίας ;

*Γράφει ο Προμηθεύς Κατά τον 19 ο αιώνα, την εποχή της Βιομηχανικής Επαναστάσεως, παρατηρήθηκε το εξής φαινόμενο στην Αγγλία, μητρόπολη τότε του βιομηχανικού καπιταλισμού. Εργάτες έσπαζαν τα μηχανήματα των εργοστασίων , για να αποτρέψουν, κατ’ αυτόν τον τρόπο, την εκβιομηχάνιση της παραγωγής, εξ αιτίας της οποίας φοβούνταν ότι θα έχαναν τις δουλειές τους, αφού τα ανθρώπινα εργατικά χέρια θα αντικαθίσταντο από τις μηχανές. Βεβαίως, η συνέχεια της ιστορίας είναι γνωστή. Οι εξεγερθέντες « μηχανοσπάστες » (οι « Λουδδίτες », όπως ονομάσθηκαν) έπεσαν έξω στους υπολογισμούς τους, και στα δυο:

Η προσωπική άποψη μιας 20χρονης φοιτήτριας για την εργασιακή εμπειρία που βίωσε στα μεταλλεία Κασσάνδρας διάρκειας μόλις 1 μηνός και όπως αυτή διατυπώθηκε στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “ Sceptic Youth ” προκάλεσε τρομερή ενόχληση στους διαμορφωτές της   “ antigold ” πραγματικότητας.  Ως γνωστόν, σ’ αυτόν τον ιδιότυπο μικρόκοσμο τους η... αλήθεια, η... ελευθερία άποψης και έκφρασης έχει κάποια «πρέπει», τα όποια όποιος δεν τηρεί, οφείλει να σιωπά γιατί αλλιώς θα έχει την «τύχη» που είχε η 20χρονη φοιτήτρια του ΑΠΘ.