Πρωτοβουλία Πολιτών Δήμου Αριστοτέλη

H φωτογραφία είναι από το  atcorfu.com *Ακολουθει σχόλιο του blog «Ο επενδυτής Γεργκ Ροκενχόιζερ μιλά χωρίς πρόβλημα δημόσια για την πανέμορφη έκταση με μοναδική θέα στη θάλασσα και περισσότερες από χίλιες ελιές που αγόρασε στην Κέρκυρα. Συνήθως υπερασπίζεται σαν κέρβερος την ιδιωτική ζωή της οικογένειάς του. Η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, όπως λέγεται, οφείλεται στο γεγονός ότι έχει μια… αποστολή , γράφει η κυριακάτικη Frankfurter Allgemeine Zeitung με τίτλο: “Ένας επενδυτής πολεμά για τον παράδεισο” :  Ο επικεφαλής της επενδυτικής εταιρίας Permira, από τα χέρια του οποίου περνούν δισεκατομμύρια, τονίζει ότι επενδυτές από το εξωτερικό προτίθενται να αξιοποιήσουν στην Κέρκυρα, στην περιοχή Ερημίτης, μια προστατευόμενη έκταση, η οποία, όπως λέει, δεν θα πρέπει να θυσιαστεί στο βωμό του τουρισμού. 

Ο ορυκτός πλούτος στοίχειωνε πάντα στη φαντασία των Ελλήνων. Αυτός μας έβαλε στα μνημόνια, για «να τον κλέψουν οι ξένοι». Αυτός θα μας έβγαζε από τα μνημόνια, «αρκεί να μπορούσαμε να τον εκμεταλλευθούμε» . Ονομάστηκε υδρογονάνθρακες (1,3 τρίς, ευρώ μόνο στο Αιγαίο υπολόγισε, σύμφωνα με δημοσιεύματα μια επιτροπή της Ακαδημίας Αθηνών)· έγινε «υδατάνθρακες» από τον κ. Πάνο Καμμένο- πήρε τη μορφή σπάνιων γαιών (για τις οποίες έγινε ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία και θα γίνει και εδώ) κ.λπ. 

Είναι πράγματι άξια αναφοράς η τακτική που εφαρμόζουν τα σωματεία και οι  συλλογικότητες που επιχειρούν στην Ήπειρο να στρέψουν την τοπική κοινωνία ενάντια στις ερευνητικές γεωτρήσεις υδρογοναθράκων. Είναι άξια αναφοράς και υπενθύμισης αυτή η τακτική, καθώς μυρίζει από χιλιόμετρα Σκουριές και antigold... τεχνογνωσία . Όπως μας ενημερώνουν φίλοι αναγνώστες του blog από την Ήπειρο υπάρχει οργασμός διοργανώσεων ενημερωτικών εκδηλώσεων μέσα στο καλοκαίρι για τις συνέπειες των ερευνών (;;;!!!) και των εξορύξεων υδρογονανθράκων και σε καμία από αυτές δεν πρόκειται να καλεστεί εκπρόσωπος πετρελαϊκής εταιρείας, όπως ξεκαθαρίζουν οι πολέμιοι των υδρογονανθράκων.

Διαστάσεις που πιθανά να μην είχαν υπολογιστεί μέχρι σήμερα αρχίζουν και παίρνουν οι διαμαρτυρίες κατά των ερευνών για την ύπαρξη υδρογονανθράκων στο υπέδαφος της Ηπείρου. Διαστάσεις που εύλογα προκαλούν ανησυχία καθώς τα τελευταία φαινόμενα απέχουν από τις απλές διαμαρτυρίες και δημιουργούν ένα πολεμικό κλίμα ίο οποίο έφτασε μέχρι και την Αθήνα. Πιο συγκεκριμένα στο γραφείο του καθηγητή του ΕΜΠ, Δημήτρη Καλιαμπάκου, εισέβαλαν Μέλη της ομάδας Ρουβίκωνας . Όπως αναφέρουν σε ανάρτησή τους σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου, «η παρέμβαση αφορά τις εξορύξεις πετρελαίου στην Ήπειρο». Η ανακοίνωση καταλήγει στο «[…] Απαιτούμε ΑΜΕΣΗ εγκατάλειψη των σχεδίων για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων σε χερσαία και θαλάσσια κοιτάσματα. Αλληλεγγύη στον αδάμαστο αγώνα των κατοίκων της Ηπείρου» …

*Ακολουθεί σχόλιο του blog Προβλήματα αναμένεται να συναντήσει η κοινοπραξία Repsol - Enegean, στην οποία έχει κατακυρωθεί το χερσαίο οικόπεδο υδρογονανθράκων στα Ιωάννινα, καθώς η επένδυση φαίνεται να πυροδοτεί αντιδράσεις ανάλογες με αυτές στις Σκουριές για τα Μεταλλεία Χαλκιδικής. Μάλιστα, όπως αναφέρει σε πρόσφατο δημοσίευμά της η εφημερίδα ‘Καθημερινή’, φυσικά πρόσωπα που πρωτοστάτησαν στις κινητοποιήσεις κατά της επένδυσης στις Σκουριές έχουν μεταφερθεί στην περιοχή των Ιωαννίνων. 

Διαβάζω στην εφημερίδα «Πρωινός Λόγος Ιωαννίνων», στο φύλλο της 7/3/2018, ένα άρθρο του κου Μιχάλη Κ. Ντιναλέξη, Πολιτικού Μηχανικού & Μηχανικού Περιβάλλοντος στο Imperial College London, Ερευνητής Ανθρωπογενούς Σεισμικότητας & Σεισμικής Επικινδυνότητας, περί έρευνας υδρογονανθράκων στην Ήπειρο. Μια χαρακτηριστική φράση μου έμεινε στο μυαλό: «Το ενδεχόμενο μεταφοράς τον κλίματος των Σκουριών στην Ήπειρο δεν μπορεί παρά να είναι ανησυχητικό…» . Αυτό τα λέει όλα…  Αφ΄ ενός τη δική μας κατάντια στην Χαλκιδική όπου έχουμε πλέον γίνει γνωστοί πιο πολύ για τις Σκουριές και χρησιμοποιούμαστε ως παράδειγμα προς αποφυγήν, και αφ’ ετέρου την προβολή κάποιων λογικών φωνών στην Ήπειρο, οι οποίες αρχίζουν να καταλαβαίνουν το antigold παιχνίδι και πως προσπαθεί να γίνει εξαγώγιμο προϊόν της Χαλκιδικής.

Όπως διαβάσαμε στο oryktosploutos.net o Γ.Γ. του ΥΠΕΝ Μιχάλης Βερροιόπουλος σε ραδιοφωνική συνέντευξη του στην ΕΡΤ Ιωαννίνων, τόνισε ότι η αξιοποίηση των υδρογονανθράκων αποτελεί Εθνική υπόθεση, καθώς δίνει σημαντικές λύσεις όπως είπε σε θέματα ενεργειακής αυτάρκειας, απασχόλησης και τόνωσης της οικονομίας. Παράλληλα ο κ. Βερροιόπουλος απαντώντας σε ερωτήματα που αφορούν τους φόβους που εκφράζονται για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και το τουριστικό μέλλον της Ηπείρου σε περίπτωση εύρεσης σημαντικών κοιτασμάτων και περαιτέρω αξιοποίησης τους έφερε σαν παράδειγμα αρμονικής συνύπαρξης τουρισμού και εξόρυξης υδρογονανθράκων την περίπτωση της Θάσου. 

Πολλές είναι οι μάσκες και τα φύλλα συκής που έπεσαν τις τελευταίες ημέρες . Αναμενόμενο, καθώς η ζωή πάντοτε δίνει αμείλικτες απαντήσεις στα αινίγματα που προκαλούμε ή κατασκευάζουμε εμείς οι άνθρωποι με την στάση μας. Το ερώτημα που διατυπώνουμε στον τίτλο της ανάρτησης μας δεν είναι ρητορικό , παρά τα όσα έχουν δει τα μάτια μας στη Χαλκιδική από τους antigold οικολόγους και τους αλληλέγγυους υποστηρικτές τους από την Ελλάδα και το εξωτερικό στην προσπάθεια τους να ματαιώσουν μια μεταλλευτική επένδυση που θα καταστήσει την Ελλάδα ακόμη πιο σημαντική μεταξύ των χωρών που αξιοποιούν τους ορυκτούς πόρους της.

Στην εφημερίδα "Πρωινός Λόγος" της Ηπείρου υπάρχει ένα άρθρο στο οποίο καταγράφονται τα διπλωματικά και πολιτικά τεχνάσματα που χρησιμοποιούν οι γείτονες Αλβανοί για να εμποδίσουν τις γεωλογικές έρευνες για την εύρεση υδρογονανθράκων.και σ' αυτή την πολύ σημαντική ακριτική γωνιά της Ελλάδας, από κάθε άποψη. Μια παράγραφος αυτού του άρθρου αφορά και τις αντιδράσεις που σημειώνονται στο εσωτερικό της Ηπείρου από "μειοψηφικές ομάδες" , όπως χαρακτηρίζονται και στις οποίες εντυπωσιάζει η πολύ καλή οικονομική κατάσταση τους , σε καιρούς σκληρής οικονομικής δυσπραγίας.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας epiruspost.gr  έχει καταγγελθεί στην αστυνομία από ανθρώπους της εταιρείας που διεξάγει τις κοιτασματολογικές έρευνες για υδρογονάνθρακες στην Ήπειρο, ότι ο εξοπλισμός που χρησιμοποιεί για τις ανάγκες της βρέθηκε πυροβολημένος από κυνηγετικά όπλα!!! Ενδεικτική είναι η φωτογραφία που δείχνει έξι καταγραφικά μηχανήματα (WTUs) με εμφανή τα σημάδια της καταστροφής. Στα συγκεκριμένα μηχανήματα καταγράφονται τα δεδομένα που αντλούνται από την έρευνα και ανήκουν στο ελληνικό Δημόσιο, το οποίο έχει παραχωρήσει την περιοχή προς έρευνα στις εργολαβικές εταιρείες. 

Του Δρ Σωτήρη Καμενόπουλου Οι Έλληνες έχουμε τραβήξει αρκετά τα τελευταία χρόνια και δεν αντέχουμε άλλο τις αρνητικές ειδήσεις. Ούτε αντέχουμε άλλο την κινδυνολογία και τις φοβίες. Αλλά ούτε τις ακρότητες. Μπαφιάσαμε από αυτά. Μπουχτίσαμε. Ο Ελληνικός λαός θέλει να ακούσει επιτέλους συζητήσεις για νέες προοπτικές, νέα σχέδια, νέα όνειρα . Ο Ελληνικός λαός θέλει επιτέλους να ξανα-ονειρευτεί. Δικαίωμα στο όνειρο ζητούν οι Έλληνες. Τίποτε περισσότερο. Μία από αυτές τις νέες προοπτικές για την Ήπειρο και ειδικότερα για τα Ιωάννινα είναι η περίπτωση της αξιοποίησης των ορυκτών της πόρων: των υδρογονανθράκων της .

Στην ιστοσελίδα "Ηπειρωτικός Αγώνας" , η οποία πρόσκειται στην Κέντροαριστερά διαβάζοντας ένα άρθρο σχετικά με τις αντιρρήσεις που διατυπώθηκαν από ιδιώτες για τους δασικούς χάρτες, μεταξύ άλλων στο δημοσίευμα υπήρχε κάτι που ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον και ανέφερε τα εξής: "...οι αντιδράσεις που εκδηλώνονται σε σχέση με τις έρευνες για υδρογονάνθρακες στην περιοχή, καθώς ορισμένοι προβάλλουν δικαιώματα επί εκτάσεων, που τελικά αποδεικνύεται πως δεν είναι στην ιδιοκτησία τους, όπως πίστευαν...."

Ο κ. Ηλίας Κονοφάγος είναι Χημικός Μηχανικός με 30ετή εμπειρία στον Ιδιωτικό και Δημόσιο τομέα της Έρευνας & Παραγωγής Υδρογονανθράκων και με παράλληλη διεθνή καταξίωση. Το βιογραφικό του εμπνέει τεράστιο σεβασμό στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα και όχι μόνο. Πρόσφατα, πήρε θέση με σχόλιο του σε άρθρο της κ. Θεοδότας Νάντσου που είναι επικεφαλής της περιβαλλοντικής πολιτικής "WWF Ελλάς" στην ιστοσελίδα  "HUFFINGTON POST" , με το οποίο τάσσεται μέσα από μια σειρά επιχειρημάτων κατά της αξιοποίησης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ήπειρο και όπου άλλου.