ΒΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ: ΥΔΡΟΦΙΛΑ ΔΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ Ο "ΘΩΡΑΚΑΣ" ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ ΤΗΣ

Περίπου 2 εκατομμύρια στρέμματα δασικής γης έχουν καεί μέσα σε 2 μόλις εβδομάδες σε Γαλλία, Ισπανία και εσχάτως Ελλάδα. Οι πάντες ρίχνουν το “ανάθεμα” για αυτή την εξέλιξη στην κλιματική κρίση και γενικότερα στον κακό μας τον καιρό. 

Όμως η αλήθεια και κατ’ επέκταση η αιτία αυτής της κατάστασης δε κρύβεται. Μάλιστα, μέσα από τους διαξιφισμούς θεσμικών και επιστημονικών παραγόντων καθίσταται πιο σαφές από ποτέ άλλοτε, πως τα δάση γίνονται στάχτη από την ολιγωρία, την αμέλεια και ίσως την ακατανόητη αδιαφορία μας.

Καίγονται τα δάση μας και εκ των υστέρων διαπιστώνουμε, πως δεν υπάρχουν αντιπυρικές ζώνες μέσα σε αυτά, δεν καθαρίστηκε επαρκώς πριν την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου η επικίνδυνη βιομάζα που απαρτίζεται από ξερά δέντρα και χόρτα, ενώ κάθε αναδάσωση βασίζεται στα ίδια “εύφλεκτα υλικά”, όπως πεύκα, ευκάλυπτους και κυπαρίσσια.

Και όλα αυτά ενώ τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν οι επιστημονικές φωνές που κρούουν συνεχώς τα καμπανάκια για τα γερασμένα δάση της ηπείρου μας που διατρέχουν σοβαρούς κινδύνους ύπαρξης από το μίγμα της κλιματικής διαταραχής και της αύξησης του ποσοστού θνησιμότητας των δέντρων από φλοιοφάγα έντομα.

Μάλιστα, οι επιστήμονες είναι αυτοί που “φωνάζουν” ανοιχτά για την ανάγκη καθαριότητας των δασών μέσα από την διαδικασία της υλοτόμησης, που ως γνωστόν παράμενε και παραμένει στην στην συνειδησιακή “πυρά” πολλών οικολόγων και οικολογούντων. Για πολλοστή φορά όμως η πραγματικότητα ξεπερνάει κάθε είδους ιδεολογικές αγκυλώσεις και εμμονές και μας καλεί όλους να ευθυγραμμιστούμε με τις τρέχουσες ανάγκες και συνθήκες.

Οι εικόνες βιβλικής καταστροφής σε Αττικοβοιωτία, Ισπανία και Γαλλία δεν γίνεται να μην φέρουν στο μυαλό μας την ιδανική συνθήκη που θωρακίζει κάθε καλοκαίρι τα δάση της ΒΑ Χαλκιδικής και συμβάλλει στη συνεχή διατήρηση της προστασίας των απαράμιλλων οικοσυστημάτων τόσο του Κάκαβου, όσο και του Στρατονικού όρους.

Βουνά σπάνιας ομορφιάς που ξεχωρίζουν για τον “ωκεανό” υδρόφιλων δέντρων οξιάς και βελανιδιάς, που κρύβουν τον ουρανό στην κυριολεξία δημιουργώντας προϋποθέσεις αναψυχής για κάθε άνθρωπο που αγαπάει και σέβεται το μεγαλείο της φύσης.

Η προστασία αυτού του φυσικού κάλους απαιτεί τη διαρκή εγρήγορση της δημοτικής αρχής, της Αντιπεριφέρειας Χαλκιδικής και της τοπικής δασικής υπηρεσίας οι οποίες συντονίζονται για την αξιοποίηση των όχι πάντοτε αρκετών. Όλα αυτά τα χρόνια έχουν στο πλευρό τους την μεταλλευτική εταιρεία, την “Ελληνικός Χρυσός”, η οποία δίνει τους αναγκαίους οικονομικούς πόρους κάθε Άνοιξη για την διάνοιξη δασικών αγροτικών δρόμων και αντιπυρικών ζωνών.

Και όλα αυτά πέρα από το υπερσύγχρονο ηλεκτρονικό σύστημα περιβαλλοντικής παρακολούθησης που έχει εγκατασταθεί με πάνω από 700 σημεία ελέγχου σε όλο το εύρος των μεταλλευτικών εγκαταστάσεων εντός των 317.000 στρεμμάτων, επί 24 ώρες ημερησίως, 7 μέρες την εβδομάδα και 365 μέρες το χρόνο.

Με αυτό τον τρόπο πέραν της δασοπροστασίας, αναγνωρίζεται στην πράξη το φυσικό κάλος, που υπάρχει στην περιοχή και ανεβάζει στα ύψη το διεθνές τουριστικό ενδιαφέρον.

Αντί επιλόγου, θα κλείσουμε με μια παράγραφο από το άρθρο του πρώην Γεν. Γραμματέα του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Εταιρειών κύριου Μάνθου Κωνσταντινίδη και το οποίο δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο oryktosploutos.net στις 20 Σεπτεμβρίου 2021 και εξηγεί με πολύ απλά λόγια γιατί η εξορυκτική δραστηριότητα συμβάλλει διαχρονικά στην προστασία των δασών.

“οι μεταλλευτικές και λατομικές εργασίες που εκτελούνται σε ορεινές και δυσπρόσιτες περιοχές απαιτούν την διάνοιξη αρκετών δρόμων και κατά την έρευνα και κατά την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων, με αποτέλεσμα η πρόσβαση στις περιοχές αυτές να διευκολύνεται.

Μάλιστα, οι ίδιοι οι δρόμοι αποτελούν αντιπυρικές ζώνες και επί πλέον οι υποδομές των εξορυκτικών εργασιών προσφέρουν αρκετά μέσα από τα απαιτούμενα για την πυρόσβεση, όπως δεξαμενές νερού, βυτιοφόρα οχήματα, ερπυστριοφόρα μηχανήματα προώθησης γαιών, εκσκαφείς, αντλίες νερού και άλλα.

Επίσης οι εκσκαφές που είναι αποψιλωμένες λειτουργούν ως φραγμός στην εξάπλωση της φωτιάς.”