ΚΡΙΣΙΜΑ ΟΡΥΚΤΑ: Η ΕΞΟΡΥΞΗ ΤΟΥΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ

Σύμφωνα με νέα έκθεση της EY, η εξόρυξη κρίσιμων ορυκτών γίνεται όλο και πιο δύσκολη, καθώς τα γερασμένα κοιτάσματα, η μείωση της ποιότητας του μεταλλεύματος και οι ολοένα και πιο πολύπλοκες λειτουργίες απειλούν την ικανότητα της μεταλλευτικής βιομηχανίας να διατηρήσει την παραγωγή.

Η έκθεση με τίτλο «Οι 10 κορυφαίοι επιχειρηματικοί κίνδυνοι και ευκαιρίες στον τομέα της εξόρυξης και των μετάλλων» κατατάσσει την επιχειρησιακή πολυπλοκότητα ως τον μεγαλύτερο κίνδυνο του κλάδου για το 2027, ακολουθούμενη από τη διαθεσιμότητα κεφαλαίου, τις διαταραχές στην αλυσίδα εφοδιασμού, το αυξανόμενο κόστος και τη γεωπολιτική. Τα ευρήματα βασίζονται σε έρευνα 400 ανώτερων στελεχών στον τομέα της εξόρυξης και των μετάλλων παγκοσμίως.

«Η εξόρυξη ήταν ανέκαθεν πολύπλοκη, αλλά ο βαθμός λειτουργικής πολυπλοκότητας αυξάνεται καθώς τα ορυχεία γερνούν και τα αποθέματα εξαντλούνται, ενώ τα νέα είναι πιο δύσκολο να εξορυχθούν και να υποστούν επεξεργασία», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο επικεφαλής της EY στον τομέα της παγκόσμιας εξόρυξης και των μετάλλων, Πολ Μίτσελ.

Οι προκλήσεις έχουν ιδιαίτερη σημασία για τα κρίσιμα ορυκτά, τα οποία οι κυβερνήσεις θεωρούν ολοένα και περισσότερο απαραίτητα για τη βιομηχανική ανάπτυξη και τις ασφαλείς αλυσίδες εφοδιασμού. 

Οι παραγωγοί αντιμετωπίζουν το καθήκον της αντικατάστασης των εξαντλημένων αποθεμάτων, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζουν πιο απαιτητικές συνθήκες εξόρυξης, περιορισμούς χρηματοδότησης και μεταβαλλόμενες κυβερνητικές πολιτικές.

Μείωση των καταθέσεων

Οι καθυστερήσεις στη συμμόρφωση με τους κανονισμούς αναδείχθηκαν ως ο κύριος παράγοντας που συμβάλλει στην επιχειρησιακή πολυπλοκότητα, ακολουθούμενες από τη μεταβλητότητα στις ποιότητες των εφεδρειών, την οποία ανέφερε το 29% των ερωτηθέντων. Η διαθεσιμότητα εργατικού δυναμικού, η διαχείριση υλικών, η ικανότητα επεξεργασίας, η μεταφορά και η αξιοπιστία του εξοπλισμού επηρέασαν το καθένα το 24% έως 26% των στελεχών που συμμετείχαν στην έρευνα.

Καθώς τα ορυχεία ωριμάζουν, οι φορείς εκμετάλλευσης έχουν λιγότερες επιλογές για να προσαρμόσουν τα χρονοδιαγράμματα παραγωγής, να αναμείξουν μεταλλεύματα ή να ανακατευθύνουν υλικό μέσω εγκαταστάσεων επεξεργασίας. Η χαμηλότερη ευελιξία δυσχεραίνει την απορρόφηση των διαταραχών, αυξάνοντας ενδεχομένως το κόστος και περιορίζοντας την παραγωγή.

Η ανάπτυξη υποκατάστατων κοιτασμάτων παρουσιάζει πρόσθετες προκλήσεις, καθώς οι εταιρείες αντιμετωπίζουν πιο δύσκολες συνθήκες εξόρυξης και επεξεργασίας.

Το κεφάλαιο, ο δεύτερος σε κατάταξη κίνδυνος, γίνεται επίσης πιο δύσκολο να εξασφαλιστεί με ευνοϊκούς όρους. Παρόλο που η χρηματοδότηση παραμένει διαθέσιμη, οι επενδυτές είναι ολοένα και πιο επιλεκτικοί καθώς οι τιμές των βασικών προϊόντων αποκλίνουν, αναγκάζοντας τους εξορύκτες να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο χρηματοδοτούν τις νέες αναπτύξεις και διατηρούν τις υπάρχουσες δραστηριότητες.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι το 44% των εταιρειών αναζητά κεφάλαια από κατασκευαστές πρωτότυπου εξοπλισμού, ενώ το 39% αναζητά κρατικά επενδυτικά κεφάλαια και ένα άλλο 39% στοχεύει σε κρατικές επενδύσεις.

«Η πρόσβαση σε ποικίλες πηγές χρηματοδότησης θα είναι κρίσιμη, καθώς οι εταιρείες επιδιώκουν να διατηρήσουν την ευελιξία τους όταν αλλάζουν οι συνθήκες της αγοράς», δήλωσε ο Μίτσελ.

Οι διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα, που κατατάσσονται τρίτες, προσθέτουν πίεση επηρεάζοντας την παράδοση των εισροών εξόρυξης, τις εργασίες επεξεργασίας και την πρόσβαση στις αγορές.

Για να μειώσουν την έκθεσή τους, το 53% των εξορυκτών επενδύουν σε τεχνολογία για να βελτιώσουν την ορατότητα της αλυσίδας εφοδιασμού, ενώ το 52% αυξάνουν τα αποθέματα για να προστατεύσουν τις λειτουργίες τους από διακοπές.

Το αυξανόμενο κόστος αποτελεί ένα ακόμη εμπόδιο. Ακόμα υψηλότερες τιμές για ορισμένα προϊόντα δεν έχουν αντισταθμίσει πλήρως τις ακριβότερες εισροές και τις πρόσθετες απαιτήσεις λειτουργίας ολοένα και πιο περίπλοκων ορυχείων.

«Οι πρωτοβουλίες παραγωγικότητας συχνά υπονομεύονται από τα οργανωτικά σιλό και προσφέρουν μεγαλύτερη αξία όταν διαχειρίζονται σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας και όχι μέσω μεμονωμένων προγραμμάτων μείωσης του κόστους», δήλωσε ο Μίτσελ.

Στρατηγικές πιέσεις εφοδιασμού

Οι κυβερνήσεις εντείνουν τις προσπάθειές τους για την εξασφάλιση κρίσιμων ορυκτών αποθεμάτων , προσθέτοντας μια γεωπολιτική διάσταση στις λειτουργικές και οικονομικές προκλήσεις του κλάδου .

Οι δημόσιες χρηματοδοτικές δεσμεύσεις για κρίσιμα ορυκτά υπερτετραπλασιάστηκαν μεταξύ 2023 και 2025, φτάνοντας περίπου τα 65 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με την EY. Η έρευνα διαπίστωσε επίσης ότι το 28% των στελεχών του κλάδου της εξόρυξης αναμένουν άμεσες κρατικές επενδύσεις τους επόμενους 12 μήνες.

«Οι κυβερνήσεις θεωρούν ολοένα και περισσότερο την ασφάλεια του εφοδιασμού με ορυκτά ως στρατηγική προτεραιότητα και εισάγουν κίνητρα για την ενθάρρυνση της εγχώριας εξόρυξης, επεξεργασίας και διύλισης», δήλωσε ο Μίτσελ.

Ο αυξανόμενος ρόλος των κυβερνήσεων θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες ευκαιρίες χρηματοδότησης για τους κατασκευαστές, αν και οι μεταβαλλόμενες εμπορικές σχέσεις, οι βιομηχανικές πολιτικές και οι επενδυτικές συνθήκες ενδέχεται να περιπλέξουν τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.

Η γεωπολιτική κατατάσσεται πέμπτη μεταξύ των κινδύνων του κλάδου, αλλά η επιρροή της επεκτείνεται στην κατανομή κεφαλαίου, στις αλυσίδες εφοδιασμού και στις αποφάσεις σχετικά με το πού οι εταιρείες αναπτύσσουν νέα έργα.

Ο Μίτσελ προειδοποίησε ότι η αβεβαιότητα θα συνεχιστεί και πέρα ​​από τα βραχυπρόθεσμα πολιτικά γεγονότα, συμπεριλαμβανομένων των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ, απαιτώντας από τους ανθρακωρύχους να ενσωματώσουν μεγαλύτερη ευελιξία στις επενδυτικές τους στρατηγικές.

Η τεχνολογία θα μπορούσε να βοηθήσει τους παραγωγούς να ξεπεράσουν ορισμένους από αυτούς τους περιορισμούς μέσω της τεχνητής νοημοσύνης, του αυτοματισμού και της βελτιωμένης αποδοτικότητας επεξεργασίας. Ωστόσο, η μεγαλύτερη ψηφιακή συνδεσιμότητα εκθέτει τις εξορυκτικές δραστηριότητες σε πρόσθετες απειλές ασφαλείας.

Η κυβερνοασφάλεια συμπεριλήφθηκε στους 10 κορυφαίους κινδύνους της EY για το 2027, με την έρευνα της εταιρείας να διαπιστώνει ότι το 67% των περιουσιακών στοιχείων της εξόρυξης και των μετάλλων εμπίπτουν σε μια ζώνη ευπάθειας που χαρακτηρίζεται από ορατότητα και ελέγχους κυβερνοασφάλειας κάτω του μέσου όρου.

Ο άνθρακας, η βιωσιμότητα, τα μεταβαλλόμενα επιχειρηματικά μοντέλα και η άδεια λειτουργίας ολοκλήρωσαν την κατάταξη.

Για τους παραγωγούς κρίσιμων ορυκτών, τα ευρήματα υποδεικνύουν μια αυξανόμενη ένταση μεταξύ των φιλοδοξιών των κυβερνήσεων να εξασφαλίσουν ορυκτά αποθέματα και της ικανότητας του κλάδου να αναπτύσσει και να λειτουργεί ολοένα και πιο απαιτητικά κοιτάσματα.

«Το σημαντικό είναι να μην περιμένουμε να εξαφανιστεί αυτή η αβεβαιότητα - δεν θα εξαφανιστεί», δήλωσε ο Μίτσελ. «Αντίθετα, οι εταιρείες εξόρυξης πρέπει να επανεκτιμήσουν τις παραδοχές που διέπουν τις στρατηγικές, τα χαρτοφυλάκια και τις κεφαλαιακές αποφάσεις και να δημιουργήσουν μεγαλύτερη ευελιξία στον τρόπο λειτουργίας τους».

Της Cecilia Jamasmie

Πηγή: mining.com