ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΕΚΤΟΠΙΣΕΙ ΤΗΝ ΧΙΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΛΙΘΙΟΥ ΣΤΗ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΩΣ ΤΟ 2035

Η Αργεντινή ενδέχεται να ξεπεράσει τη Χιλή και να αναδειχθεί στον μεγαλύτερο παραγωγό λιθίου στη Νότια Αμερική έως το 2035, την ώρα που η παγκόσμια προσφορά προβλέπεται να αυξηθεί στους 3,55 εκατ. τόνους ισοδύναμου ανθρακικού λιθίου (LCE), σύμφωνα με νέα μελέτη.

Οι προβλέψεις της GEM Mining Consulting τοποθετούν την παραγωγή της Αργεντινής στους 481.000 τόνους LCE έως το 2035, έναντι 426.000 τόνων της Χιλής. Η Αυστραλία αναμένεται να διατηρήσει την πρώτη θέση παγκοσμίως, με παραγωγή περίπου 966.000 τόνων, ενώ δεύτερη θα παραμείνει η Κίνα με 619.000 τόνους.

Οι εκτιμήσεις βασίζονται σε 150 ενεργά ορυχεία, επεκτάσεις υφιστάμενων μονάδων και έργα υπό ανάπτυξη σε 27 χώρες. Τα στοιχεία αποτυπώνουν τη μεταβολή του ανταγωνιστικού τοπίου, καθώς νέοι παραγωγοί ενισχύουν τη θέση τους έναντι των παραδοσιακών προμηθευτών. Ωστόσο, οι περιορισμοί στη χρηματοδότηση και οι καθυστερήσεις στην κατασκευή έργων ενδέχεται να ανατρέψουν τις προβλεπόμενες ισορροπίες.

Τα ευρήματα αναδεικνύουν, επίσης, την αυξανόμενη σημασία της αποτελεσματικής υλοποίησης των επενδυτικών σχεδίων για τη διασφάλιση της μελλοντικής προσφοράς λιθίου. Για τους αγοραστές και τους επενδυτές, η διάκριση μεταξύ της ανακοινωθείσας παραγωγικής δυναμικότητας και της αξιόπιστης εμπορικής παραγωγής ενδέχεται να καθορίσει ποιοι προμηθευτές θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις τους.

Η εξάρτηση από ένα μεγάλο έργο

Το προβλεπόμενο προβάδισμα της Αργεντινής έναντι της Χιλής εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από ένα ενιαίο έργο ανάπτυξης δύο φάσεων, το Pozuelos–Pastos Grandes, το οποίο αναμένεται να συνεισφέρει ετησίως 90.000 τόνους LCE.

Χωρίς την υλοποίηση του συγκεκριμένου έργου, η εκτιμώμενη παραγωγή της Αργεντινής θα περιοριζόταν σε περίπου 391.000 τόνους το 2035, αφήνοντάς την πίσω από τη γειτονική της Χιλή.

Από την πλευρά της, η Χιλή αναμένεται να αυξήσει την παραγωγή της από περίπου 361.000 τόνους το 2026 σε 426.000 τόνους το 2035. Παρά την άνοδο αυτή, το μερίδιό της στην παγκόσμια προσφορά που εξετάζει το μοντέλο προβλέπεται να υποχωρήσει από περίπου 18% σε 12%.

Η απώλεια μεριδίου αγοράς αποδίδεται στην ενίσχυση της παραγωγής σε ανταγωνιστικές χώρες, όπως η Αργεντινή, το Μάλι, η Βραζιλία και ο Καναδάς, και όχι σε απόλυτη μείωση της παραγωγής της Χιλής.

Το βασικό σενάριο της μελέτης προβλέπει ότι η παγκόσμια προσφορά λιθίου θα φτάσει τους 3,13 εκατ. τόνους LCE το 2030, προτού αυξηθεί περαιτέρω στους 3,55 εκατ. τόνους πέντε χρόνια αργότερα.

Οι κίνδυνοι για την προσφορά

Τα εναλλακτικά σενάρια της GEM καταδεικνύουν ότι η πορεία υλοποίησης των έργων και οι επιδόσεις των υφιστάμενων μονάδων μπορούν να μεταβάλουν σημαντικά τις προοπτικές της προσφοράς.

Σε ένα σενάριο περιορισμένης ανάπτυξης, με χαμηλότερες λειτουργικές επιδόσεις, η παγκόσμια παραγωγή θα έφτανε μόλις τους 2,63 εκατ. τόνους LCE έως το 2035. Αντίθετα, η ταχύτερη ολοκλήρωση των έργων θα μπορούσε να αυξήσει την παραγωγή στους 4,03 εκατ. τόνους.

Η μελέτη εξέτασε επίσης τις επιπτώσεις μιας εξασθένησης της αγοράς λιθίου. Σε ένα σενάριο που προβλέπει καθυστέρηση δύο ετών στην ανάπτυξη νέων έργων και μείωση της παραγωγής από τις υφιστάμενες μονάδες κατά 10% από το 2027, η παγκόσμια προσφορά το 2030 θα περιοριζόταν κατά περίπου 529.000 τόνους, ή 17%, σε σύγκριση με το βασικό σενάριο.

Οι αποκλίσεις αυτές αναδεικνύουν τους κινδύνους που συνεπάγεται η αντιμετώπιση της ανακοινωθείσας παραγωγικής δυναμικότητας ως εγγυημένης μελλοντικής προσφοράς, ιδίως όταν τα χρονοδιαγράμματα ανάπτυξης εξαρτώνται από την εξασφάλιση χρηματοδότησης και την επιτυχή θέση των μονάδων σε λειτουργία.

Η GEM συνιστά στους αγοραστές λιθίου και στους επενδυτές να συνδέουν τις συμβατικά συμφωνημένες ποσότητες με επαληθεύσιμα ορόσημα, όπως η εξασφάλιση χρηματοδότησης, η θέση των εγκαταστάσεων σε λειτουργία και η διατήρηση σταθερών επιδόσεων στην ανάκτηση λιθίου.

Παράλληλα, η συμβουλευτική εταιρεία προτρέπει τις επιχειρήσεις να μην περιορίζουν τη διαφοροποίηση των αλυσίδων εφοδιασμού στην επιλογή των χωρών εξόρυξης, αλλά να συνυπολογίζουν και τη δυναμικότητα επεξεργασίας, καθώς και τις διαθέσιμες οδούς μεταφοράς

Πηγή: worldenergynews.gr