Η «ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ» ΤΗΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ’ΧΕΙ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Ουδεν κακόν αμιγές καλού

Εντύπωση και έκπληξη έχουν προκαλέσει τα «οχυρωματικά έργα» των κατοίκων της Ιερισσού στις εισόδους και εξόδους του χωριού. Σε όσους βέβαια ζουν μακριά από την Ιερισσό. 

Όσοι έχουν... την τύχη να ζουν κοντά της ή μέσα στο χωριό και δεν έχουν προσβληθεί από τον «ιό της Κερατέας» ή αλλιώς «τον ιό του μιμητισμού» νομίζουμε, πως δεν έχουν την ίδια αίσθηση. 

Θεωρούν όπως και εμείς από την πλευρά μας πως αυτό ήταν το επόμενο βήμα, που άτυπα φέρει την κωδική ονομασία: «Τα παίζω όλα για όλα»

Βέβαια χθες και λόγω των όσων καταγγέλλουν οι Ιερισσιώτες εργαζόμενοι στα μεταλλεία, αναρωτηθήκαμε μήπως αυτά «τα έργα» έχουν σαν σκοπό να καλύψουν νέες παράνομες πράξεις και να παρεμποδίσουν τη διαλεύκανση τους.

 Ευτυχώς όμως  μας... καθησύχασε ο «Αρχεγονίξ» της Ιερισσού, ο οποίος σε νέο τηλεοπτικό του διάγγελμα και χωρίς να τον... σημαδεύει «κάποιο πιστόλι στον κρόταφο» αυτή τη φορά, μας διαβεβαίωσε «ότι αυτοί οι εργαζόμενοι είναι αδέλφια και ξαδέλφια μας». 

Κατά συνέπεια αφήνουμε πίσω τις εύλογες ανησυχίες μας και περνάμε στις δημιουργικές προεκτάσεις αυτής της οχύρωσης.

Είναι δεδομένο πως ο κόσμος της Ιερισσού ζει σε ένα καθεστώς τρέλας και παράκρουσης. Το γιατί και πως έφτασε σ' αυτό το σημείο όλοι το γνωρίζουμε. Δυστυχώς αυτοί που ευθύνονται πραγματικά γι’ αυτή την κατάσταση δεν είναι ακόμη ορατοί στην κρίση και στην αντίληψη του συνόλου των κατοίκων της.

 Όσοι έχουν καταλάβει «το έργο» που παίζεται δεν μπορούν να πουν και να κάνουν τίποτα, γιατί στην καλύτερη των περιπτώσεων, αν τολμήσουν... να διαφοροποιηθούν,  τους περιμένουν λαϊκά δικαστήρια και διαπόμπευση.  

Επομένως μέσα στις υπάρχουσες συνθήκες αυτά τα οχυρωματικά έργα μπορούν (πάντα κατά τη γνώμη μας) να βοηθήσουν την περιοχή αλλά και τους κατοίκους της και να ξαναβρούν την ηρεμία τους, αλλά και να πάνε αυτήν την κατάσταση μερικά βήματα πιο πέρα.

Αυτή η ιδιότυπη απομόνωση ίσως να επιδράσει θετικά στην επιβαρυμένη ψυχολογία των κατοίκων, οι οποίοι ξαφνικά από μετέχοντες σε μια κλειστή κοινωνία βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας ατέρμονης δημοσιότητας, χωρίς όρους και κανόνες. Κάποιοι από αυτούς έγιναν μέσα σε μια νύχτα αστέρες της τηλεόρασης και του... σινεμά. 

Η υπερβολική δημοσιότητα έχει τα καλά της, αλλά έχει και πολλά κακά. Με τις αρνητικές συνέπειες που προκύπτουν να διογκώνονται μέρα με τη μέρα.

Επομένως μέσα από τον εντοιχισμό της, ίσως να δίνεται μια μεγάλη ευκαιρία σ’ αυτή την κοινωνία να συζητήσει μεταξύ της και να κάνει την αυτοκριτική της χωρίς την αδιάκριτη παρουσία όλων αυτών που... παράγουν πολιτική και ειδήσεις από τον... επαναστατικό οίστρο της.

Από εκεί και πέρα, αν αυτή η κοινωνία επιλέξει να παραμείνει στο μοτίβο που κινείται τώρα, έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει, μέσα στα όρια της, χωρίς να έχει την απαίτηση να ακολουθήσουν και άλλοι το δρόμο της.

Μπορεί δηλαδή να ακολουθήσει το δρόμο, που υπερασπίζονται ως την καλύτερη διέξοδο από την κρίση τα φωτεινά μυαλά της και το επιστημονικό δυναμικό που υποστηρίζει τις ιδέες τους. 

Με ίδιους πόρους να φτιάξει περιβαλλοντικά ήπιες μονάδες τουρισμού, εναλλακτικές μορφές βιολογικής καλλιέργειας, μελισσοκομικές μονάδες, κτηνοτροφικές μονάδες, ιχθυοκαλλιέργειες, πάρκα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, και ότι άλλο.

Αυτή η κοινωνία έχει μπροστά της, σαν χρονικό περιθώριο, 8 ολόκληρα χρόνια. Χρονικό διάστημα στο οποίο υπολογίζεται ότι θα είναι έτοιμη η μεταλλουργία χρυσού στο Μαντέμ Λάκκο. 

Αν όλα πάνε κατ’ ευχήν στο έργο τους και με τη καθετοποιημένη μονάδα παραγωγής μετάλλων σε λειτουργία από την άλλη, μπορούν κάλλιστα να αυτονομηθούν και επισήμως από την υπόλοιπη Χαλκιδική και την Ελλάδα ακόμη. Πώς;

Παίρνοντας μέταλλα (χρυσό, χαλκό, άργυρο) μπορεί να κόψει και δικά της νομίσματα πχ την Ιερισσιώτικη Λίρα, η οποία θα εκτινάξει στα ύψη τη στρωμένη (καλώς εχόντων των πραγμάτων), μέχρι τότε, δική της πρωτογενή παραγωγή και κατ’ επέκταση την τοπική της οικονομία.

Λύσεις υπάρχουν. Αυτό που προέχει είναι η κοινωνία της Ιερισσού να βρει την ηρεμία της και να αξιοποιήσει με θετικό τρόπο το υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό της. 

Θα είναι πολύ καλύτερο και πολύ πιο δημιουργικό, από το να τρώνε τα σωθικά τους για το πως θα σταματήσει η μεταλλεία στη ΒΑ Χαλκιδική με κάθε κόστος. Ακόμη και με αίμα...

Γιατί αν πετύχει το μοντέλο ανάπτυξης που ευαγγελίζονται τότε και δικαίως θα μιλούν με εμπράγματες αποδείξεις για κάτι που είναι πιστοποιημένο και δοκιμασμένο στην πράξη, το οποίο ίσως και άλλες κοινωνίες να θέλουν να εφαρμόσουν.

Με τη χώρα όμως στο γκρεμό και την ανεργία να ξεπερνάει το 27% επίσημα,(...στα ύψη ανεπίσημα) αυτά που υποστηρίζουν πολύ απλά δεν υπάρχουν. 

Αν το θέλουν πραγματικά ας γίνουν οι πρωτοπόροι. Οτιδήποτε άλλο κινείται στη σφαίρα της νοσηρής φαντασίας, της εικονικής πραγματικότητας και της χειραγώγησης. 

Στη θέση που βρισκόμαστε δεν περισσεύει χρόνος για ουτοπίες και «θα»...