TI ΦΤΑΙΕΙ & ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ "ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ" Η ΙΕΡΙΣΣΟΣ & Ο ΔΗΜΟΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ?

Πέρασαν κοντά 2,5 χρόνια για να γραφτεί και να αναπαραχθεί από τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης μια άποψη που να αφορά την ζωτική ανάγκη επαναλειτουργίας του αστυνομικού τμήματος στην Ιερισσό.

Το ότι αυτή η άποψη ανήκει σ' ένα πολύ γνωστό κάτοικο της Ιερισσού για τις αντιμεταλλευτικές θέσεις και δράσεις του προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη αξία και σημασία. Με μια διαφωνία από μέρους μας στα όσα υποστηρίζει. Οι Σκουριές δεν ήταν ποτέ η αιτία για την έλλειψη αστυνόμευσης στην περιοχή, αλλά το πρόσχημα που οικοδομήθηκε τεχνηέντως και απέδωσε.

Έγραψε λοιπόν μεταξύ άλλων ο κ. Καραστέργιος: 

"Το 2012, διακινήθηκαν από τα λιμάνια Ουρανούπολης, Τρυπητής και Ιερισσού προς το Αγιο Ορος και τη νήσο Αμμουλιανή 330.319 επισκέπτες. Μεγάλο μέρος από αυτούς είναι αλλοδαποί από κάθε γωνιά του πλανήτη. Ο αριθμός αυτός καθιστά το λιμάνι της Ουρανούπολης το δεύτερο σε διακίνηση ανθρώπων στην Κ. Μακεδονία.

Το 2012 δέχτηκε επίσης με την προ του Αθω περιοχή 65.000 επισκέπτες αναψυχής, χωρίς να υπολογίσουμε τον μεγάλο αριθμό μόνιμων παραθεριστών με εξοχικές κατοικίες και τους χιλιάδες παραθεριστές του Σαββατοκύριακου.

Κι όμως! Η αστυνόμευση όλης αυτής της περιοχής είναι ανύπαρκτη. Η καθημερινή παραβατικότητα στο ζενίθ και η οποιαδήποτε εγκληματική ενέργεια (κυρίως ληστείες από ξένα ως προς την περιοχή άτομα) ανεξέλεγκτη.

Αυτή η ατμόσφαιρα ανασφάλειας στους πολίτες της περιοχής ντροπιάζει διεθνώς και τη χώρα μας, η οποία δεν μπορεί να εξυπηρετήσει και να προστατέψει τους χιλιάδες επισκέπτες του Αγίου Ορους και τους ξένους τουρίστες της περιοχής.

Πριν από μερικές ημέρες, για μια απλή υπόθεση, προσπάθησα να βοηθήσω έναν ρωσικής καταγωγής επισκέπτη του Αγίου Ορους.

Τον έστειλα στο πλησιέστερο Αστυνομικό Τμήμα το οποίο εδρεύει στην ορεινή Χαλκιδική, στην Αρναία.

Η ταλαιπωρία τού επισκέπτη, αφάνταστη. Αναγκάστηκε τις βραδινές ώρες στο άσχημο ορεινό οδικό δίκτυο του Χολομώντα να διανύσει για μία υπογραφή, από την Ουρανούπολη ώς την Αρναία και πίσω, 112 χλμ.!

Ανάλογες περιπτώσεις είναι πολλές και καθημερινές.

Όλα αυτά δεικνύουν την άμεση ανάγκη επαναλειτουργίας του Α.Τ. Ιερισσού ώστε να μην αφήσουμε μια τόσο ευαίσθητη εθνικά και οικονομικά περιοχή απροστάτευτη."

Το ερώτημα είναι αναπόφευκτο. Έναν ολόκληρο χρόνον μετά την ανάληψη των καθηκόντων της νέας δημοτικής αρχής γιατί δεν έχει γίνει καμία ουσιαστική ενέργεια για την επαναλειτουργία του αστυνομικού τμήματος στην διοικητική πρωτεύουσα του δήμου Αριστοτέλη;

Γιατί μια "τόσο ευαίσθητη εθνικά και οικονομικά περιοχή", όπως σωστά επισημαίνει το στέλεχος της επιτροπής αγώνα κατά των εξορύξεων, ο ίδιος ο δήμος δεν αναλαμβάνει τις αναγκαίες πρωτοβουλίες για να την καθαρίσει και να την θωρακίσει από τις παρανομίες; 

Γιατί επίσης δεν δραστηριοποιούνται προς την ίδια κατεύθυνση και οι 3 βουλευτές του Νόμου; Η κ. Ιγγλέζη, ο κ. Βαγιωνάς και ο κ. Δριβελέγκας;

Δεν έχουν φτάσει στα αυτιά τους τα όσα συμβαίνουν στο παραλιακό μέτωπο του δήμου και τα οποία έχουν ξεφύγει από κάθε όριο στα χρόνια που σοβεί αυτή η κατάσταση;

Από την άλλη όμως υπάρχει και η άλλη ανάγνωση της κατάστασης. Μπορεί να ανοίξει τμήμα στην Ιερισσό όταν επί 3 ολόκληρα χρόνια η κοινωνία της βομβαρδίζεται από σεμινάρια και ασκήσεις ανυπακοής και ασέβειας απέναντι στο κράτος και τους θεσμούς;

Ο απόλυτος παραλογισμός συναντάει την αντιφατικότητα, καθώς οι ίδιοι "διδάσκαλοι" που διδάσκουν ασέβεια και ανυπακοή στους θεσμούς του κράτους, υποστηρίζουν την ίδια στιγμή με ανάλογο ιδεολογικό φανατισμό την αδήριτη ανάγκη επικράτησης του κρατισμού σε θέματα οικονομικής ανάπτυξης και εργασίας...

Πως λοιπόν να μην παραμένει ανοχύρωτος ο δήμος μας όταν αυτοί που ασκούν διοίκηση προσπαθούν διαρκώς να πατήσουν ταυτόχρονα σε δυο βάρκες με αντίθετη κατεύθυνση τρελαίνοντας το ακροατήριο τους;

Μήπως κάποιοι επιφανείς "antigold" πρέπει να λειτουργήσουν και αυτοκριτικά δημοσίως για να σπάσουν αποστήματα και να ταράξουν λιμνάζοντα νερά; Για το καλό της κοινωνίας και ιδίως της νεολαίας μας. Ο νοών νοείτω... 

Εκτός και αν στο μικρόκοσμο του #skouries πρέπει να επικαιροποιηθεί και να δυναμώσει επικοινωνιακά το πρόσχημα Σκουριές για τα δικά τους μικροπολιτικά οφέλη χωρίς να ενδιαφέρονται αληθινά να βρεθεί λύση σ' ένα κοινωνικό αδιέξοδο, που όσο περνάει ο καιρός θα μεγεθύνεται ανεξέλεγκτα.