ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ: ΠΩΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΩΝ

Το γιγάντιο ορυχείο χαλκού Cobre στον Παναμά παραμένει αδρανές από τον Νοέμβριο του 2023. ( Ευγενική προσφορά εικόνας από First Quantum Minerals. )

Η παγκόσμια εξόρυξη εισέρχεται σε μια νέα περίοδο γεωπολιτικής έντασης και οι επιπτώσεις της ήδη αναδιαμορφώνουν τις ροές κεφαλαίων, τις στρατηγικές παραγωγής και τις αποφάσεις προμήθειας. Ο εθνικισμός των πόρων περιορίζει την προσφορά σε βασικές δικαιοδοσίες. Η κυριαρχία της Κίνας στη διύλιση προκαλεί ανησυχίες για την εθνική ασφάλεια σε όλη τη Δύση. Οι κυβερνήσεις αποθηκεύουν κρίσιμα ορυκτά.

Σε αυτό το περιβάλλον, η σταθερότητα έχει καταστεί ένα πολύτιμο πλεονέκτημα. Ο Καναδάς ξεχωρίζει ως μία από τις λίγες δικαιοδοσίες που μπορούν να την προσφέρουν σε μεγάλη κλίμακα. Αλλά αυτό το πλεονέκτημα δεν θα διατηρηθεί χωρίς εκσυγχρονισμό και εφαρμογή πολιτικής.

Ο εθνικισμός των πόρων δεν αποτελεί πλέον θέμα συζήτησης. Είναι πολιτική.

Η Ινδονησία, η οποία αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας προσφοράς νικελίου, έχει ορίσει την ποσόστωσή της για την εξόρυξη νικελίου για το 2025 σε περίπου 200 εκατομμύρια τόνους και έχει σηματοδοτήσει περικοπές εάν οι παραγωγοί δεν πληρούν τα περιβαλλοντικά κριτήρια. Η κίνηση αυτή ενισχύει την ολοένα και πιο παρεμβατική στάση της Τζακάρτα και διατηρεί την πειθαρχία στην προσφορά σταθερά στα χέρια της κυβέρνησης.

Στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, η οποία φιλοξενεί τη μεγαλύτερη παραγωγή κοβαλτίου στον κόσμο , η παραγωγή προβλέπεται να κυμανθεί από 100.000 έως 120.000 τόνους για το 2025. Αυτός ο κίνδυνος συγκέντρωσης παραμένει σημαντικός σε μια ενιαία, εξαιρετικά ασταθή δικαιοδοσία.

Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ έχουν δρομολογήσει το Project Vault, ένα πρόγραμμα εθνικής ασφάλειας για την αποθήκευση κρίσιμων ορυκτών, αξίας 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο Καναδάς κινείται παράλληλα. Για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1950, η Οτάβα χρησιμοποιεί ένα πλαίσιο τύπου Νόμου περί Παραγωγής Άμυνας για την αποθήκευση κρίσιμων ορυκτών αξίας 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Αγοραστές και επενδυτές ανταποκρίνονται. Η γεωπολιτική έκθεση πλέον λαμβάνεται άμεσα υπόψη στις αποφάσεις προμήθειας και χρηματοδότησης. Το χαμηλό κόστος από μόνο του δεν επαρκεί πλέον.

Ταυτόχρονα, ο κίνδυνος της εφοδιαστικής αλυσίδας μετατοπίζεται από πρόβλημα αποδοτικότητας σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας.

Η Κίνα ελέγχει επί του παρόντος περίπου το 90% της παγκόσμιας αγοράς κρίσιμων ορυκτών, ιδίως στον τομέα της διύλισης και της επεξεργασίας. Κυριαρχεί στην παραγωγή τουλάχιστον 15 κρίσιμων ορυκτών, συμπεριλαμβανομένου του γαλλίου, του βολφραμίου και των σπάνιων γαιών. 

Η Κίνα αντιπροσωπεύει περίπου το 69,2% της παραγωγής σπάνιων γαιών και το 82,7% της παραγωγής βολφραμίου. Επεξεργάζεται επίσης περίπου το 60% της παγκόσμιας προμήθειας λιθίου και κοβαλτίου.

Αυτή η συγκέντρωση έχει αναγκάσει τις κυβερνήσεις και τους βιομηχανικούς αγοραστές να επανεξετάσουν τις προμήθειες. Η ευθυγράμμιση με τους εταίρους του ΝΑΤΟ, τα προβλέψιμα ρυθμιστικά περιβάλλοντα, η ενεργειακή αξιοπιστία, η ισχυρή περιβαλλοντική εποπτεία και η διαφανής διακυβέρνηση έχουν πλέον μετρήσιμη αξία. Η στρατηγική προμήθεια ξεπερνά την προμήθεια με το χαμηλότερο κόστος.

Εδώ ακριβώς αναδεικνύεται ο Καναδάς ως ένα σημείο που ξεχωρίζει. Συνδυάζει πολιτική σταθερότητα, μεγάλης κλίμακας μεταλλευτικό δυναμικό και βαθιές κεφαλαιαγορές. Επωφελείται επίσης από την ευθυγράμμιση με τη βιομηχανική πολιτική των ΗΠΑ και τους ευρύτερους στόχους ασφάλειας της Δύσης.

Η θέση του Καναδά έχει ενισχυθεί περαιτέρω με την επέκταση της Φορολογικής Πίστωσης για την Εξερεύνηση Μεταλλευμάτων έως τον Μάρτιο του 2027. Η χώρα διατηρεί επίσης τον ιστορικό της ρόλο ως παγκόσμιου κόμβου χρηματοδότησης της εξόρυξης. 

Το 2010, ο Καναδάς χρηματοδοτούσε περίπου το 80% της παγκόσμιας εξορυκτικής δραστηριότητας. Μέχρι το 2025, το μερίδιο αυτό έχει μειωθεί σε περίπου 40% και συνεχίζει να μειώνεται καθώς τα κεφάλαια μετατοπίζονται σε ανταγωνιστικές αγορές.

Αυτή η παρακμή υπογραμμίζει τον επείγοντα χαρακτήρα της κατάστασης. Το παράθυρο ευκαιρίας του Καναδά είναι πραγματικό, αλλά στενεύει.

Για να μετατρέψουν το ευνοϊκό κλίμα σε βιώσιμες επενδύσεις, οι φορείς εκμετάλλευσης πρέπει να εκσυγχρονιστούν. Η ηλεκτροδότηση, ο αυτοματισμός, οι ψηφιακές λειτουργίες και η ενεργειακή ανθεκτικότητα δεν αποτελούν πλέον προαιρετικές αναβαθμίσεις. Είναι στρατηγικές απαιτήσεις. Οι αγοραστές θέλουν αξιόπιστη παραγωγή από δικαιοδοσίες που μπορούν να αντέξουν γεωπολιτικούς κραδασμούς, ενεργειακές διαταραχές και κανονιστική αβεβαιότητα.

Ο Καναδάς μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτό το πρότυπο. Διαθέτει ισχυρή διακυβέρνηση, καθιερωμένα πλαίσια ESG και διαφανείς θεσμούς. Διαθέτει γεωλογικό πλούτο σε νικέλιο, χαλκό, λίθιο, κοβάλτιο και σπάνιες γαίες. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι ταχύτητα και εκτέλεση.

Ο παγκόσμιος τομέας μετάλλων βιώνει μια ήσυχη γεωπολιτική επανεκκίνηση. Τα ασφάλιστρα κινδύνου αυξάνονται σε συγκεντρωμένες και παρεμβατικές δικαιοδοσίες. Το κεφάλαιο αναζητά ασφαλή, επεκτάσιμη και πολιτικά ευθυγραμμισμένη προσφορά.

Ο Καναδάς έχει ένα σπάνιο πλεονέκτημα ακριβώς την κατάλληλη στιγμή . Εάν οι φορείς εκμετάλλευσης επιταχύνουν τον εκσυγχρονισμό και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής συνεχίσουν να υποστηρίζουν την εξερεύνηση και την ανάπτυξη, η χώρα μπορεί να κατακτήσει μεγαλύτερο μερίδιο του επόμενου κύκλου εξόρυξης. 

Διαφορετικά, αυτό το κεφάλαιο θα μετακινηθεί σε ταχύτερες δικαιοδοσίες που είναι πρόθυμες να ανταποκριθούν στον νέο ορισμό της αγοράς για χαμηλό κίνδυνο.

Του David Willick*

* Ο David Willick είναι Αντιπρόεδρος & Περιφερειακός Επικεφαλής για Μεταλλεία, Μέταλλα & Ορυκτά στη Βόρεια Αμερική στην Schneider Electric Canada.

Του David Willick*

Πηγή: mining.com