ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ & ΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ: Η ΕΥΡΩΠΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ - ΗΡΘΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η Ελληνική εξορυκτική κοινότητα (και η συγγενική γεωλογική) μπορεί να μην συνεισφέρει στο εγχώριο ΑΕΠ, όσο θα επιθυμούσε και θα μπορούσε, όπως έχουν επισημάνει πολλάκις παράγοντες της αγοράς. Τα εξορυκτικά υλικά δίνουν ένα 3% ετησίως, προς το παρόν, στην οικοδόμηση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.

Ως προς αυτή την οικονομική διάσταση, οι λόγοι μέχρι πρότινος ήταν πολιτικοί, αφού στην δημόσια σφαίρα για δεκαετίες είχε επικρατήσει η δαιμονοποίηση των εξορύξεων και η στοχοποίηση όλων όσων σχετίζονταν με αυτές.

Από το 2019 και έπειτα αυτή η υπέρμετρη νοσηρότητα άρχισε να υποχωρεί σημαντικά, καθώς η κυβέρνηση, από τότε μέχρι και σήμερα, δείχνει να αντιλαμβάνεται, όσο καμία άλλη προκάτοχος της, την σημασία του εξορυκτικού κλάδου στον μετασχηματισμό της παραγωγικής βάσης της χώρας μας.

Υπήρχε όμως και συνεχίζει να υπάρχει μια άλλη διάσταση που ανεξαρτήτως των συνθηκών που επικρατούσαν στα εσωτερικά μας, πάντοτε αναγνωρίζονταν διεθνώς και στην παρούσα κατάσταση πιστοποιήθηκε με τον πλέον εμφατικό τρόπο.

Αναφερόμαστε στην επιστημονική διάσταση και προσφορά της ελληνικής γεωλογικής κοινότητας, η οποία επιβεβαιώθηκε με τον πλέον εμφατικό τρόπο, χάρη στην εκλογή του Γενικού Διευθυντή της ΕΑΓΜΕ Διονύση Γκούτη στην προεδρική ηγεσία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Γεωλογικών Υπηρεσιών – EuroGeoSurveys (EGS).

Ο κ. Γκούτης θα λάβει αρχικά τη θέση του Αντιπροέδρου για το έτος 2026, η οποία σύμφωνα με τη θεσμική διαδικασία του οργανισμού, οδηγεί στην ανάληψη της Προεδρίας την διετία 2027 -2028.

Είχε προηγηθεί η διεθνής αναγνώριση της Ελληνικής εξορυκτικής κοινότητας στο πρόσωπο του Ευάγγελου Μυτιληναίου, ιδρυτή της “Μέτλεν”, ο οποίος πριν 2 μήνες εκλέχτηκε για 2η συνεχή φορά Πρόεδρος της “European Metals”, του ευρωπαϊκού συνδέσμου εταιρειών μη σιδηρούχων μετάλλων, αλλά και η εκλογή του κ. Χρήστου Μπαλάσκα Προέδρου της "Ελληνικός Χρυσός", ως μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του EIT RawMaterials – της Κοινότητας Γνώσης και Καινοτομίας του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Καινοτομίας και Τεχνολογίας (EIT), η οποία ηγείται των ευρωπαϊκών προσπαθειών για την ενίσχυση της βιωσιμότητας και της στρατηγικής αυτονομίας στον τομέα των πρώτων υλών.

Η εκλογή αυτή αποτελεί αναγνώριση τόσο της προσωπικής εμπειρίας και δέσμευσης του κ. Μπαλάσκα, όσο και της ενεργούς συμβολής της Ελληνικός Χρυσός και της μητρικής, Eldorado Gold, στην προώθηση μιας υπεύθυνης και καινοτόμου μεταλλευτικής δραστηριότητας στην Ευρώπη, βασισμένη σε τεχνολογίες αιχμής για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας.

Σε ότι αφορά την εκλογή του κ. Γκούτη, το πλέον αξιοσημείωτο είναι, πως για πρώτη φορά στην 45χρονη ιστορία του θεσμού, η Ελλάδα αναλαμβάνει την ηγεσία του ευρωπαϊκού οργανισμού που συντονίζει 37 εθνικές γεωλογικές υπηρεσίες της Ευρώπης.

Επιπλέον καθίσταται σαφής, η συνολική αναγνώριση και η εμπιστοσύνη της ευρωπαϊκής επιστημονικής κοινότητας προς το έργο των Ελλήνων γεωεπιστημόνων. Ταυτόχρονα, ενισχύεται και ο γεωπολιτικός ρόλος της χώρας μας σε ζητήματα που αφορούν τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης, τις κρίσιμες πρώτες ύλες, την ενεργειακή και ψηφιακή μετάβαση.

Πέρα από όλα αυτά τα εξόχως σημαντικά υπάρχει και κάτι ακόμα εξίσου σημαντικό, κατα τη γνώμη μας. Αυτό το εξίσου σημαντικό λοιπόν δεν είναι άλλο από την αφορμή που προσφέρουν αυτές οι ευρωπαϊκές αναγνωρίσεις να επανασυνδεθούμε με την τεράστια ιστορία και παράδοση που φέρνει από το απώτατο παρελθόν ο εξορυκτικός κλάδος στον ελλαδικό χώρο.

Μια στροφή αναγκαίας υπενθύμισης στο τι πραγματικά σημαίνει να γεωλογείς, να εξερευνείς και να εξορύσσεις, έχοντας σαν πρότυπο για παράδειγμα τον “μυθολογικό” Ηρακλή, τον πρώτο παγκόσμιο γεωλόγο και μηχανικό της οικουμένης, όπως τον έχει χαρακτηρίσει ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Dr. Ηλίας Μαριολάκος.

Και επειδή αναφερθήκαμε σε “επανασυνδέσεις” μια αποδιδόμενη επανασύνδεση θα άρμοζε και στο πρόσωπο του Ηρακλή Μουτσόπουλου ,του “πατέρα” των Φυσικών Επιστημών (μεταξύ αυτών και της Γεωλογίας), όπως χαρακτηρίστηκε, κατά τον 18ο αιώνα, ο οποίος μαζί με άλλους εκατοντάδες συναδέλφους γεωεπιστήμονες της εποχής εκείνης και των κατοπινών που ακολούθησαν άνοιξαν διάπλατους δρόμους σε γνώσεις και πληροφορίες στο σήμερα.

Μαζί με την οφειλόμενη ιστορική μνήμη υπάρχει και μια αναντίρρητη ανάγκη τροφοδότησης της νεολαίας μας με επισκέψεις σε χώρους που λειτουργούν ως “κιβωτοί” συγκέντρωσης ιστορικού φορτίου και υλικού της εγχώριας εξορυκτικής και γεωλογικής ιστορίας.

Τέτοιοι χώροι είναι το Εθνικό Γεωλογικό Μουσείο του ΕΑΓΜΕ στην περιοχή Αχαρνών Αττικής, όπως επίσης και τα Μεταλλεία Κασσάνδρας στη ΒΑ Χαλκιδική, όπου ιστορία και παράδοση χιλιαδων ετων ξεδιπλώνονται μπροστά στα μάτια των επισκεπτών τους αφήνοντας ελπίδες και προσδοκίες για ένα δημιουργικό παρόν και μέλλον. Αξίζουν στα παιδιά μας τέτοιες φωτεινές εικόνες, τέτοιες παραστάσεις και διδαχές με ισχυρούς συμβολισμούς και παραγωγικούς προσανατολισμούς.

Πολύ περισσότερο στις μέρες μας όπου σωστά πρότυπα και αντίστοιχοι προσανατολισμοί έχουν σβήσει στην κυριολεξία.