ΟΡΥΚΤΕΣ ΥΛΕΣ ΓΕΝΟΥΣ ΘΗΛΥΚΟΥ: Η ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΧΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

Η Αλεξάνδρα Αμπράζη, βοηθός χειριστή βαρέων οχημάτων στο υπόγειο μεταλλείο της Ολυμπιάδας, μετέτρεψε την παιδική της αγάπη για τα μεγάλα οχήματα σε συνειδητή επαγγελματική επιλογή και διεκδίκησε τη θέση της σε έναν παραδοσιακά ανδροκρατούμενο χώρο. 

Με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη και έναν ισχυρό δεσμό με τον Δήμο Αριστοτέλη, εξηγεί γιατί επέλεξε την Ελληνικός Χρυσός: ένα περιβάλλον που, όπως λέει, δίνει ουσιαστικές ευκαιρίες στις γυναίκες και τις αξιολογεί με βάση τη δουλειά τους. 

Η απαιτητική καθημερινότητα κάτω από το έδαφος —όπου η οργάνωση, οι κανόνες και η ασφάλεια δεν είναι θεωρία αλλά προϋπόθεση— μαζί με τη δομημένη εκπαίδευση (προσομοιωτές και σταδιακή εξοικείωση) έχτισαν την αυτοπεποίθηση της. 

Με έμφαση στην επιμονή, τη συνέπεια και τη στήριξη από τους ανθρώπους γύρω της, φωτίζει τι σημαίνει «πραγματική αλλαγή» στην πράξη: να κρίνεσαι για τη δουλειά σου, να σου δίνεται χώρος να αποδείξεις τι μπορείς να κάνεις και να έχεις ξεκάθαρη προοπτική εξέλιξης.

Ε.: Πώς επιλέξατε να δραστηριοποιηθείτε στον κλάδο των ΟΠΥ; Υπήρχε κάποια στιγμή ή ευκαιρία που σας έκανε να πείτε «αυτός ο χώρος μου ταιριάζει»;

Αλεξάνδρα Αμπράζη: Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη, αλλά έχω δεσμό με τον Δήμο Αριστοτέλη από τη μητέρα μου, και πλέον έχω μετακομίσει εδώ. Η αλήθεια είναι ότι η επιλογή μου να ασχοληθώ με τα βαρέα οχήματα ξεκίνησε πολύ νωρίς. Ο πατέρας μου είναι οδηγός φορτηγών και μεγάλωσα βλέποντάς τον, οπότε τα μεγάλα οχήματα ήταν πάντα «μέσα» στην καθημερινότητα μου. 

Από παιδί μου άρεσαν και, αντί να μου περνάει όσο μεγάλωνα, το ήθελα περισσότερο. Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι δεν ήταν απλώς ένα ενδιαφέρον, αλλά κάτι που με εξέφραζε πραγματικά και ήθελα να το κάνω επάγγελμα.

Για την Ελληνικός Χρυσός ήθελα εδώ και καιρό να κάνω αίτηση. Είχα ακούσει ότι δίνει ευκαιρίες σε γυναίκες και τις στηρίζει να μπουν σε ρόλους που παραδοσιακά θεωρούνταν ανδροκρατούμενοι. Αυτό ήταν καθοριστικό για μένα. Να σε βλέπουν για το τι μπορείς να κάνεις και να σου δίνεται πραγματικός χώρος να αποδείξεις τον εαυτό σου. 

Όταν ήρθα στην Ολυμπιάδα και είδα από κοντά το υπόγειο μεταλλείο, ήταν και μια επιβεβαίωση ότι αυτός ο χώρος μου ταιριάζει. Είναι εντυπωσιακό, απαιτητικό και σε κρατά σε εγρήγορση, με επίκεντρο την ασφάλεια.

Η Ελληνικός Χρυσός δίνει ευκαιρίες σε γυναίκες και τις στηρίζει να μπουν σε ρόλους που παραδοσιακά θεωρούνταν ανδροκρατούμενοι.

Ε.: Πώς θα περιγράφατε την εργασιακή σας εμπειρία μέχρι σήμερα; Αν αντιμετωπίσατε κάποια πρόκληση σχετική με το φύλο ή στερεότυπα, πώς τα διαχειριστήκατε;

Αλεξάνδρα Αμπράζη: Μέχρι σήμερα, η εμπειρία μου είναι απαιτητική αλλά πολύ θετική και ουσιαστική. Πριν ξεκινήσω, είχα στο μυαλό μου ότι η υπόγεια εργασία και ο ρόλος της βοηθού χειριστή βαρέων οχημάτων είναι δύσκολα και χρειάζονται απόλυτη συγκέντρωση, με μηδενικά «χαλαρά» περιθώρια. Και, παρότι είμαι ακόμη εκπαιδευόμενη, νιώθω ότι η εικόνα που είχα ήταν σωστή. 

Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο θετικά στην καθημερινότητα κάτω από το έδαφος ήταν το επίπεδο οργάνωσης. Οι διαδικασίες είναι δομημένες, υπάρχει τάξη και ξέρεις τι κάνεις και γιατί το κάνεις, ειδικά όταν μιλάμε για θέματα ασφάλειας. Αυτό σου δίνει σιγουριά και σε βοηθά να μαθαίνεις σωστά.

Σε σχέση με τα στερεότυπα, δεν θα πω ότι πάντα τα αντιμετώπισα ως «λόγια» μπροστά μου, αλλά τα ένιωσα πολύ έντονα μέσα από την πραγματικότητα: είχα χτυπήσει πολλές πόρτες στην Ελλάδα και, παρότι είχα εμπειρία, δεν μου δινόταν εύκολα η ευκαιρία να εργαστώ σε φορτηγά ή βαρέα οχήματα όπως το ήθελα. 

Στα 18 μου πήγα στη Γερμανία και εκεί άρχισα να κερδίζω εμπιστοσύνη, να νιώθω πιο σίγουρη για τις δυνατότητες μου και να αποδεικνύω στην πράξη τι μπορώ να κάνω. Αυτό ήταν για μένα το κλειδί: επιμονή, δουλειά και συνέπεια. Σήμερα νιώθω πραγματικά ευτυχής που μου δόθηκε η ευκαιρία στην Ελληνικός Χρυσός και που αξιολογούμαι με βάση τη δουλειά μου.

Όταν βλέπεις ότι υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος εργασίας, κανόνες, διαδικασίες και άνθρωποι που σε καθοδηγούν, τότε νιώθεις ότι σε παίρνουν σοβαρά και σου δίνουν χώρο να γίνεις καλύτερη.

Ε.: Πόσο «ανοιχτός» είναι σήμερα ο κλάδος για τις γυναίκες; Βλέπετε πραγματική βελτίωση; Υπήρξε κάποια στιγμή που νιώσατε «τώρα με εμπιστεύονται»;

Αλεξάνδρα Αμπράζη: Πιστεύω ότι ο κλάδος ανοίγει περισσότερο, αλλά αυτό δεν γίνεται μόνο με δηλώσεις. Γίνεται στην πράξη, μέσα από ευκαιρίες, εκπαίδευση, καθημερινή υποστήριξη και ένα περιβάλλον που σε αφήνει να εξελιχθείς. Για μένα, η πιο ουσιαστική ένδειξη ότι υπάρχει πραγματική αλλαγή είναι όταν μια γυναίκα μπαίνει σε έναν ρόλο που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν «ανδρικός» και αντιμετωπίζεται ως επαγγελματίας, με απαιτήσεις, ευθύνη και προοπτική.

Προσωπικά, δεν με ενοχλεί να μπαίνω σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο. Αντίθετα, μου αρέσει, γιατί μου δίνει κίνητρο. Μου αρέσει να βλέπω να «σπάνε» παλιές αντιλήψεις και να κρίνεται ο καθένας από τη δουλειά του και τη συνέπεια του. 

Η στιγμή που ένιωσα ότι «με εμπιστεύονται» συνδέεται πολύ με την εκπαίδευση μου και το πόσο δομημένη είναι. Ειδικά οι προσομοιωτές με βοήθησαν να μάθω με περισσότερη ασφάλεια, να εξοικειωθώ και να χτίσω αυτοπεποίθηση βήμα-βήμα. Όταν βλέπεις ότι υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος εργασίας, κανόνες, διαδικασίες και άνθρωποι που σε καθοδηγούν, τότε νιώθεις ότι σε παίρνουν σοβαρά και σου δίνουν χώρο να γίνεις καλύτερη. Και αυτό, για μένα, είναι πραγματική εμπιστοσύνη.

Η στιγμή που ένιωσα ότι «με εμπιστεύονται» συνδέεται πολύ με την εκπαίδευση μου και το πόσο δομημένη είναι.

Ε.: Work–life balance στον κλάδο: τι κάνει τη διαφορά; Τι βοηθά μια γυναίκα επαγγελματία να το πετύχει;

Αλεξάνδρα Αμπράζη: Στον δικό μας κλάδο, work–life balance δεν είναι μια «εύκολη εξίσωση», γιατί η δουλειά είναι απαιτητική και θέλει πειθαρχία. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν πράγματα που κάνουν μεγάλη διαφορά. Πρώτα απ’ όλα, η οργάνωση και οι ξεκάθαρες διαδικασίες στο εργασιακό περιβάλλον. Όταν ξέρεις ότι υπάρχει δομή, κανόνες και σωστή καθοδήγηση, μειώνεται το άγχος και νιώθεις πιο ασφαλής, άρα και πιο σταθερή ψυχολογικά ώστε να κρατάς ισορροπίες.

Δεύτερο, η εκπαίδευση. Όσο καλύτερα εκπαιδεύεσαι, τόσο πιο σίγουρη νιώθεις στη δουλειά σου. Για μένα, οι προσομοιωτές και η σταδιακή εξοικείωση με το υπόγειο περιβάλλον ήταν καθοριστικά για να χτίσω αυτοπεποίθηση με ασφαλή τρόπο. 

Τρίτο, οι άνθρωποι γύρω σου. Η στήριξη, είτε από την οικογένεια είτε από το εργασιακό περιβάλλον, είναι πολύ σημαντική. 

Στη δική μου περίπτωση, ένιωσα από την αρχή ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης, που μου έδωσε χώρο να μάθω και να εξελιχθώ. Αυτή η σιγουριά με βοήθησε να κάνω βήματα και στην προσωπική μου ζωή, όπως το να αποφασίσω να εγκατασταθώ στον Δήμο Αριστοτέλη και να κάνω μια νέα αρχή. Τελικά, πιστεύω ότι η ισορροπία χτίζεται με μικρές, σταθερές επιλογές: συνέπεια, σωστή προετοιμασία, υποστήριξη, και πάνω απ’ όλα την πίστη ότι, αν το αγαπάς πραγματικά, μπορείς να το καταφέρεις.

Σύντομο βιογραφικό

Η Αλεξάνδρα Αμπράζη είναι 21 ετών, μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη με καταγωγή από την Αρναία του Δήμου Αριστοτέλη και από τα σχολικά της χρόνια είχε στόχο να γίνει χειρίστρια βαρέων οχημάτων. Διαθέτει επαγγελματικό δίπλωμα κατηγοριών Γ και Ε και εργάστηκε στη Γερμανία ως οδηγός βαρέων οχημάτων μεταφοράς. 

Από τα τέλη του 2025 εκπαιδεύεται στην Ελληνικός Χρυσός ως βοηθός χειριστή βαρέων οχημάτων στο υπόγειο μεταλλείο της Ολυμπιάδας, με έμφαση στην ασφάλεια, τη σωστή εκτέλεση διαδικασιών και τη συνεχή εξέλιξη.

Πηγή: rawmathub.gr