DATA BASE AI: ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΑ

Το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, όχι το δωμάτιο διακομιστών, είναι το σημείο όπου η παγκόσμια άνθηση των κέντρων δεδομένων οδηγεί τη ζήτηση για μέταλλα, σύμφωνα με την Wood Mackenzie.

Η ενίσχυση του δικτύου, τα δίκτυα μεταφοράς και τα επιτόπια συστήματα ηλεκτρικής ενέργειας, εκτός από τον εσωτερικό εξοπλισμό, αυξάνουν τη συνολική χρήση μετάλλων κατά τρεις έως τέσσερις φορές σε σύγκριση με την εγκατάσταση μόνο του, δήλωσε την Τρίτη η εταιρεία συμβούλων ενέργειας με έδρα το Λονδίνο.

«Οι περισσότερες αξιολογήσεις των μετάλλων των κέντρων δεδομένων σταματούν στην πόρτα του δωματίου των διακομιστών», δήλωσε ο Shashank Sriram, ανώτερος ερευνητικός αναλυτής για τις αγορές αλουμινίου στην Wood Mackenzie. «Αυτό αποτυπώνει το μικρότερο μέρος της εικόνας. 

Η υποδομή που απαιτείται για τη διατήρηση της λειτουργίας ενός σύγχρονου κέντρου δεδομένων, τα πλεονάζοντα συστήματα ισχύος, η παραγωγή ενέργειας επί τόπου, η ενίσχυση μετάδοσης, έχουν ένα μεταλλικό αποτύπωμα που επισκιάζει ό,τι συμβαίνει μέσα στην εγκατάσταση».

«Σε επίπεδο συστήματος, εξετάζουμε τριπλάσιο έως τετραπλάσιο όγκο από αυτόν που υπονοείται στο περιουσιακό στοιχείο», δήλωσε ο Sriram. «Για τους επενδυτές και τους σχεδιαστές δικτύων, αυτή είναι μια ουσιώδης διαφορά».

Το εύρημα αυτό αναδιατυπώνει μια ιστορία ζήτησης που έχει προσελκύσει σημαντική προσοχή από τους επενδυτές εμπορευμάτων. Οι υποδομές ενέργειας, όχι οι διακομιστές, είναι το μέρος όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της κατανάλωσης βασικών μετάλλων και εκεί θα αυξηθεί κατά την επόμενη δεκαετία, προβλέπει η συμβουλευτική εταιρεία.

Επί τόπου παροχή ρεύματος

Η εσωτερική ζήτηση αλουμινίου στα κέντρα δεδομένων προβλέπεται να κορυφωθεί στους 600.000 έως 900.000 τόνους ετησίως, πριν μειωθεί από τα τέλη της δεκαετίας του 2030, ακόμη και καθώς η υποκείμενη ζήτηση για υπολογιστική ισχύ συνεχίζει να αυξάνεται, δήλωσε η WoodMac.

Η χρήση τόσο του αλουμινίου όσο και του χαλκού αναμένεται να αυξηθεί κατά περίπου 8% έως 10% ετησίως στις αρχές της δεκαετίας του 2030 και στη συνέχεια να μειωθεί κατά 2% έως 3% ετησίως, καθώς τα κέρδη από την αποδοτικότητα και η βελτιστοποίηση του σχεδιασμού με βάση την τεχνητή νοημοσύνη μειώνουν την εσωτερική κατανάλωση.

Καθώς οι συνδέσεις με το δίκτυο επιβραδύνονται και η τοπική χωρητικότητα περιορίζεται, οι φορείς εκμετάλλευσης ενσωματώνουν την παραγωγή ενέργειας στις ίδιες τις εγκαταστάσεις: ηλιακή και αιολική ενέργεια με αποθήκευση, αεριοστροβίλους και αναδυόμενους μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες. 

Αυτό το στρώμα από μόνο του διπλασιάζει ουσιαστικά τη ζήτηση μετάλλων που συνεπάγεται το περιουσιακό στοιχείο, ανέφερε η εταιρεία συμβούλων, με το αλουμίνιο να επεκτείνεται σε λεωφόρους και συστήματα διανομής και τον χαλκό να κλιμακώνεται σε συνδέσεις υψηλού φορτίου και υποδομές γείωσης.

Το πλέγμα

Το δεύτερο επίπεδο είναι το ίδιο το δίκτυο. Οι ετήσιες προσθήκες ισχύος που προέρχονται από κέντρα δεδομένων προβλέπεται να αυξηθούν από περίπου 15 έως 20 γιγαβάτ (GW) σήμερα σε μια κορύφωση περίπου 30 έως 33 GW στις αρχές της δεκαετίας του 2030, σταθεροποιώντας σε δομικά υψηλότερα επίπεδα στη συνέχεια. 

Η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού θα αντιπροσωπεύει περισσότερο από το ήμισυ των παγκόσμιων προσθηκών στην κορύφωση, ενώ η Βόρεια Αμερική ηγείται της πρώιμης ανάπτυξης. Αυτές δεν είναι σταδιακές συνδέσεις. είναι προγράμματα ενίσχυσης δικτύου που ανταποκρίνονται σε προφίλ φορτίου για τα οποία η υπάρχουσα υποδομή δεν κατασκευάστηκε για να χειριστεί.

Σε αυτή την κλίμακα, η ζήτηση μετάλλων δεν καθοδηγείται πλέον από το κέντρο δεδομένων. Προέρχεται από το σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας που τη συντηρεί. Το αλουμίνιο κυριαρχεί στη μετάδοση, κλιμακών.

Δημοσιεύτηκε από: Colin McClelland 16 Ιουνίου 2026

Πηγή: northernminer.com