ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ ΧΑΛΚΟΥ: Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΓΟΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ 6 ΝΕΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΕΤΗΣΙΩΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2050

Μόνο τέσσερα μη αναπτυγμένα, παγκόσμιας κλάσης κοιτάσματα χαλκού παραμένουν εκτός των χεριών των μεγάλων μεταλλωρύχων, αφήνοντας τη βιομηχανία αντιμέτωπη με μια κρίση εφοδιασμού που θα μπορούσε να απαιτήσει έξι νέα ορυχεία αυτής της κλίμακας κάθε χρόνο μέχρι το 2050, λέει ο επενδυτής εξόρυξης Frank Giustra.

Ο Giustra, ο οποίος έχει περάσει 45 χρόνια χρηματοδοτώντας εταιρείες εξόρυξης, δήλωσε στην εκπομπή Top of Mine του MINING.COM ότι η JPMorgan προβλέπει έλλειμμα χαλκού 2 εκατομμυρίων τόνων έως το 2030, το οποίο θα διευρυνθεί σε 8 εκατομμύρια τόνους έως το 2035. Είπε ότι μόνο τα κέντρα δεδομένων αναμένεται να καταναλώσουν περίπου 500.000 τόνους χαλκού μέχρι το τέλος της δεκαετίας.

Οι μεγάλες ανακαλύψεις χαλκού χρειάζονται συνήθως 10 έως 15 χρόνια, και μερικές φορές 20, για να περάσουν από την ανακάλυψη στην παραγωγή, με τους νεότερους μεταλλωρύχους να πραγματοποιούν τις περισσότερες ανακαλύψεις προτού οι μεγάλες εταιρείες αποκτήσουν τα έργα.

«Ο χαλκός αποτελεί τη ραχοκοκαλιά σχεδόν κάθε βιομηχανίας ηλεκτροδότησης στον κόσμο», δήλωσε ο Giustra.

Η κάλυψη της μελλοντικής ζήτησης θα εξαρτηθεί από ανακαλύψεις που δεν μπορούν να αναπτυχθούν αρκετά γρήγορα, υπογραμμίζοντας γιατί οι υψηλότερες τιμές μπορεί να είναι ο μόνος μηχανισμός που έχει απομείνει για να εξισορροπήσει την αγορά.

Τέσσερις καταθέσεις έχουν απομείνει

Ο Giustra ανέφερε ότι μόνο τέσσερα μη αναπτυγμένα κοιτάσματα χαλκού πληρούν τα χαρακτηριστικά κλίμακας, ποιότητας και κοντά στην επιφάνεια που συνήθως επιδιώκουν οι μεγάλοι παίκτες: η Copper Giant Resources (CVE: CGNT) στην Κολομβία, η Solaris Resources (TSX: SLS) στον Ισημερινό και η Aldebaran Resources (TSXV: ALDE) και η McEwen Copper, η θυγατρική χαλκού της McEwen Mining (TSX: MUX· NYSE: MUX), και οι δύο στην Αργεντινή.

Ο Giustra είναι επενδυτής στην Copper Giant. Ενώ παραμένουν βαθύτερα κοιτάσματα, είπε ότι θα χρειαστούν περισσότερο χρόνο και θα κοστίσουν περισσότερο για να αναπτυχθούν.

Υποστήριξε ότι ο ανταγωνισμός για στρατηγικά ορυκτά έχει εξελιχθεί πέρα ​​από τις αγορές βασικών προϊόντων σε γεωπολιτικό ανταγωνισμό.

«Η παγκόσμια τάξη όπως την ξέραμε είναι νεκρή όπως το ντόντο», είπε ο Γκιούστρα.

Ο Giustra δήλωσε ότι η Κίνα άρχισε να εξασφαλίζει κοιτάσματα ορυκτών στο εξωτερικό πριν από περίπου 25 χρόνια, χρηματοδοτώντας υποδομές σε όλη την Αφρική και τη Νότια Αμερική με αντάλλαγμα δικαιώματα εξόρυξης, ενώ οι ΗΠΑ και η Ευρώπη αναγνώρισαν τη στρατηγική σημασία των κρίσιμων ορυκτών μόλις τα τελευταία χρόνια. Είπε ότι οι χώρες παραγωγής αυστηροποιούν επίσης τους ελέγχους εξαγωγών, επιβάλλοντας εγχώριες απαιτήσεις επεξεργασίας και καθιστώντας τις άδειες πιο περιοριστικές.

Αγοράστε αργότερα, πληρώστε περισσότερα

Παρά την επικείμενη έλλειψη, ο Giustra δεν πιστεύει ότι το επόμενο κύμα εξαγορών στον τομέα της εξόρυξης έχει ξεκινήσει, επειδή οι μεγάλοι παραγωγοί παραμένουν επιφυλακτικοί μετά την υπερπληρωμή για περιουσιακά στοιχεία κατά τη διάρκεια του τελευταίου υπερκύκλου των εμπορευμάτων.

Είπε ότι οι εταιρείες εξόρυξης θα προτιμούσαν να επιτρέψουν στις νεότερες εταιρείες να απορροφήσουν τους κινδύνους εξερεύνησης, αδειοδότησης και σκοπιμότητας πριν αποκτήσουν έργα σε σημαντικά υψηλότερες αποτιμήσεις, παρά να διακινδυνεύσουν να επαναλάβουν τα λάθη που κατέστρεψαν τους ισολογισμούς μετά την άνθηση που έληξε γύρω στο 2012.

«Αυτή η τρέλα δεν έχει επιστρέψει, αλλά θα επιστρέψει», είπε ο Γκιούστρα.

Αναμένει ενοποιήσεις σε ολόκληρο τον τομέα, συμπεριλαμβανομένων συγχωνεύσεων μεταξύ μεγάλων παραγωγών, εξαγορών νέων κατασκευαστών και συνδυασμών μεταξύ νέων εταιρειών που επιδιώκουν μεγαλύτερη κλίμακα.

«Ένα γεγονός ρευστότητας»

Ο Giustra δήλωσε ότι η πρόσφατη αδυναμία των τιμών του χρυσού δεν αντανακλά την επιδείνωση των βασικών μεγεθών, αλλά μάλλον μια προσωρινή προσπάθεια για ρευστότητα.

Είπε ότι οι κυρίαρχοι επενδυτές που χρειάζονται δολάρια ΗΠΑ πωλούν περιουσιακά στοιχεία υψηλής ρευστότητας, συμπεριλαμβανομένων ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου, ενώ οι κεντρικές τράπεζες συνεχίζουν να μειώνουν την εξάρτησή τους από το δολάριο υπέρ του χρυσού. 

Σύμφωνα με τον Giustra, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών κατατάσσει τον χρυσό ως αποθεματικό περιουσιακό στοιχείο πρώτης βαθμίδας ισοδύναμο με τα ομόλογα του δημοσίου, ενώ το μερίδιο των δολαρίων ΗΠΑ στα αποθεματικά των κεντρικών τραπεζών έχει μειωθεί από περίπου 70% σε 56% τα τελευταία χρόνια. Πρόσθεσε ότι το 68% των κεντρικών τραπεζών που συμμετείχαν σε έρευνα φέτος αναμένουν να συνεχίσουν να αγοράζουν χρυσό έως το 2026 και μετά.

Περιέγραψε την πρόσφατη υποχώρηση ως «γεγονός ρευστότητας» και όχι ως αλλαγή στις μακροπρόθεσμες προοπτικές για το πολύτιμο μέταλλο.

Ο σιωπηλός φόρος

Ο Giustra δήλωσε ότι το αυξανόμενο παγκόσμιο χρέος αφήνει τελικά τις κυβερνήσεις με λίγες επιλογές πολιτικής πέρα ​​από τα χαμηλότερα επιτόκια και την ανανεωμένη ποσοτική χαλάρωση κατά την επόμενη ύφεση.

«Είναι ο σιωπηλός φόρος», είπε. «Θα σε ληστέψουν μέσω του πληθωρισμού».

Εκτίμησε το παγκόσμιο χρέος σε περίπου 350 τρισεκατομμύρια δολάρια και είπε ότι είναι απίθανο οι κυβερνήσεις να μειώσουν τα ελλείμματα μέσω υψηλότερων φόρων ή περικοπών δαπανών. Αντίθετα, αναμένει ότι η νομισματική επέκταση θα συνεχιστεί, τροφοδοτώντας τελικά τον πληθωρισμό, ενώ παράλληλα θα υποστηρίξει τις υψηλότερες τιμές του χρυσού.

Ο Giustra δήλωσε ότι προειδοποιεί εδώ και χρόνια ότι το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα αντιμετωπίζει διαρθρωτικές αλλαγές, αλλά δεν επιχειρεί να προβλέψει πότε θα μεταστραφούν οι ευρύτερες χρηματοπιστωτικές αγορές. Ενώ πιστεύει ότι οι μετοχές βρίσκονται στη μεγαλύτερη φούσκα στην ιστορία, είπε ότι ο χρονισμός μιας διόρθωσης είναι αδύνατος.

«Άρχισα να αγοράζω χρυσό το 2001, όταν η τιμή του ήταν 250 δολάρια η ουγγιά. Δεν έχω πουλήσει ποτέ τον χρυσό μου», είπε ο Giustra. «Αγόρασα περισσότερο το 2018. Αγόρασα περισσότερο πέρυσι».

«Ανεβαίνει ψηλότερα. Πόσο ψηλά και σε ποια χρονική περίοδο; Δεν έχω ιδέα. Αλλά νομίζω ότι ανεβαίνει πολύ ψηλότερα.»

Πηγή: mining.com